مرتبه نيز تصديق كند ، باز مؤثّر نبوده ، و بيّنه نقش خود را ايفا مىكند ؛ و نمىگذارد احكام خاصّ اقرار كه در آينده خواهيم گفت - مانند مخيّر بودن حاكم در عفو و اجراى حدّ بعد از توبهى مجرم - اجرا شود . زيرا ، جرم با بيّنه ثابت شده و براى اقرار اثرى بعد از ثبوت حدّ نيست .
از اين رو ، مسأله تمام بوده و حدّ جارى مىشود ؛ و آنچه كه ابوحنيفه گفته ، بدون دليل است .
آئين كيفرى اسلام (فارسى) — صفحة 357
مساهمون: اكبر ترابى شهرضايى
ص٣٥٧