ديدگاه دوم
اين ديدگاه بر آن است كه نسب حقيقتى شرعى و اصطلاحى خاص دارد . صاحبان آن ، بر اساس برخى مستندات و دلايل ، معتقدند كه نسب در اسلام مفهومى خاص دارد و براى تعيين نسب بايد نظر شرع را جويا شد ، پس در بحثهايى مثل تلقيح مصنوعى ، نمىتوان ديدگاه عرف را ملاك و معيار براى تشخيص نسب قرار داد .
مستند ديدگاه دوم
مستندات و دلايل اصلى اين ديدگاه بر دو محور زير دور مىزند :
الف . نفى نسب از ولد الزنا
يكى از مسلّمات فقه شيعه آن است كه شارع مقدس ، ولد الزنا را منتسب به هيچ يك از پدر و مادرش نمىداند و به اصطلاح ، نسب او را نفى كرده است .
محقّق نجفى در اين باره مىفرمايد :
وكيف كان فلا يثبت النسب مع الزنا إجماعاً بقسميه ، بل يمكن دعوى ضروريته ، فضلا عن دعوى معلوميّته من النصوص أو تواترها فيه « 1 » .
به هر حال ، نسب با زنا ثابت نمىشود ، دليل آن هر دو قسم اجماع است ، بلكه امكان دارد ادعاى ضرورى بودن اين مطلب بشود ، چه رسد به اينكه معلوم بودن آن را بخواهيم با روايات يا تواتر آنها در اين باره ، به اثبات برسانيم .
هامش
( 1 ) . جواهر الكلام 29 : 256 .