تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اصول فقه شيعه (فارسى) — صفحة 419

مساهمون:

ص٤١٩
مىپرسد : « آيا فلان مطلب را مىدانى » ؟ تعبير « مىدانى » فعل مضارع است ، معنايش اين است كه آيا در حال حاضر مىدانى ؟ شما هم در جواب مىگوييد : « بلى فلان مطلب را مىدانم » . « مىدانم » هم فعل مضارع است و در حال استعمال شده است . و يا از شما مىپرسد : « آيا شما قدرت داريد فلان كار را انجام دهيد ؟ » شما مىگوييد : « بلى قدرت دارم » . در اينجا نيز فعل مضارع در معناى حال استعمال شده است .

نظريهء مرحوم نائينى

استعمال فعل مضارع در معناى حال ، آن‌قدر زياد است كه مرحوم نائينى فرموده است : « فعل مضارع ، معنايش همان حال است و غير از حال معنايى ندارد مگر اين كه قرائنى - مانند سين و سوف - در كار باشد » . ايشان حتّى مىگويد : « مشترك دانستن فعل مضارع بين حال و استقبال ، از اشتباهات است » . مرحوم نائينى در مقام استدلال بر مدّعاى خود مىفرمايد : « دليل ما بر اين مطلب ، آيهء شريفهء ( و يقول الذين كفروا لست مرسلًا ) « 1 » مىباشد ، زيرا روشن است كه فعل مضارع در اين آيهء شريفه در حال استعمال شده است . « 2 » پاسخ كلام مرحوم نائينى : ما قبول داريم كه فعل مضارع در آيهء شريفه در حال استعمال شده است ولى نمىتوان اين آيه را دليل بر اين مطلب دانست كه فعل مضارع در همهء استعمالاتش در حال استعمال مىشود . فعل مضارع ، اگرچه در بسيارى از موارد به معناى حال استعمال مىشود ولى خيلى از اوقات هم بدون وجود سين و سوف و قرائن خارجيه ، در استقبال استعمال مىشود .
هامش
( 1 ) - الرعد : 43 ( 2 ) - فوائد الأصول ، ج 1 ، ص 102 ، أجود التقريرات ، ج 1 ، ص 62
اصول فقه شيعه (فارسى) — صفحة 419 | الشيخ فاضل اللنكراني