آرى ، هر عمل صالحى كه امروز انجام مىدهى فردا به صورت بهشتهايى وسيع كه در آنجا به اذن خدا زندگى جاويد دارى در مىآيد . حتى كلماتى كه بر زبان مىآيد و ممكن است در نظر بىمقدار آيند مواد اوليهاى هستند براى بناى قصرهايى در بهشت .
در حديث از ابو عبد اللَّه ( ع ) از جد گرامىاش رسول اللَّه ( ص ) روايت شده كه :
« كه چون مرا به آسمان گردش مىدادند به بهشت داخل شدم در آنجا زمينهايى سفيد ديدم و در آن زمينها ملائكهاى بودند كه بناهايى بر مىآوردند از خشتى از طلا و خشتى از نقره ، و گاهى هم دست از كار مىكشيدند . از ايشان پرسيدم سبب چيست كه گاه كار مىكنيد و گاه از كار باز مىايستيد . گفتند : دست از كار مىكشيم تا هزينهء ما برسد . پرسيدم هزينهء شما چيست : گفتند : اين است كه مؤمن در دنيا بگويد سبحان اللَّه و الحمد للَّه و لا إله الّا اللَّه و اللَّه اكبر چون بگويد مىسازيم و چون نگويد دست از كار باز مىداريم » . « 6 » [ 77 ] سپس بيان مىدارد كه كسانى كه به اموال دنيا دلبستهاند و چنان مىپندارند كه هر كار كه مىكنند بايد براى گردآورى مال و افزونى و فرزندان باشد در خطايى بزرگاند . زيرا زينت دنيوى چيزى نيست كه حتما به دست آيد بلكه گاه به دست مىآيد و گاه نمىآيد .
اگر فرض بر اين باشد كه آن را حاصل مىكند ، نمىتواند تضمين كند كه رحمت است . بلكه گاه سبب عذاب مىشود . خواه در دنيا و خواه در آخرت .
بالآخره چه بسا انسان چيزى را حاصل كند كه براى دنيايش سودمند باشد ولى براى آخرتش زيانمند .
بنا بر اين نبايد همهء اهتمام و همهء كوشش خود را منحصر به جمعآورى مال و / 93 فرزند كند . انسان نبايد جز به خدا تمسك جويد و نبايد براى خود معبودى جز خداى
هامش
( 6 ) - تفسير نور الثقلين .