پيامبران پيشين هم / 392 به تصريح مبعوث شده بودند نه به تعريض . . . الخ .
[ 108 ] اگر رسالتهاى الهى رحمت است جوهرهء اين رحمت چيست ؟
جوهر رحمت دعوت به يكتايى خداست و ترك بتان و هر شريك ديگر براى خدا ، زيرا رهايى انسان از هوى پرستى و تمرد در برابر فشارها و رهايى از يوغ طاغوتان و مستكبران و فرارفتن تا سطح پرستش خداى يگانه كه قلهء استقلال و آزادى و كرامت است .
حب استقلال و آزادى و كرامت يك غريزهء فطرى است كه طينت انسان با آن عجين شده است ولى مردم عملا از ظلم و بندگى رها نمىشوند . چرا ؟
زيرا انسان نيازمند كسى است كه اين فطرت را در او بيدار كند و برانگيزدش و عزم و ارادهاش را تشحيذ كند و اين جز از پيامبران ساخته نيست ، زيرا آنها و كسانى كه در مسير آنها هستند ، از بندگان صالح خدا افراد بشر را - به اذن خدا - از قهر و استعمار و سيطرهء اقويا مىرهانند .
قُلْ إِنَّما يُوحى إِلَيَّ أَنَّما إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ فَهَلْ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ
بگو : به من وحى شده كه خداى شما خدايى است يكتا . آيا بدان گردن مىنهيد ؟ » اين دعوتى است كاملا صريح به استقلال و آزادى و كرامت و آن عهدى است ميان رسول و كسانى كه رسول بر آنها مبعوث شده زيرا آن رسول قصد برده ساختن آنان را ندارد ، بلكه مىخواهد به آنان آزادى دهد ولى از آنها مىخواهد كه تسليم حق شوند تا آنان را از بندگى باطل برهاند .
[ 109 ] رسول از آنان مزد نمىطلبد و نيز آنها را براى مصلحت خويش فرا نمىخواند . خداست كه بر آنها منّت مىنهد ، زيرا آنان را كه در غفلت بودند ، هشدار داد و از عذاب اليم بيم داد / 393 و همگان در اين هشدار برابرند از دور و نزديك و از خويشاوند و بيگانه .
فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ آذَنْتُكُمْ عَلى سَواءٍ وَ إِنْ أَدْرِي أَ قَرِيبٌ أَمْ بَعِيدٌ ما تُوعَدُونَ
پس اگر رويگردان شدند ، بگو : شما را خبر دادم تا همگى در آگاهى يكسان باشيد و من نمىدانم آنچه شما را وعده كردهاند نزديك است يا دور . »