[ 106 ]
إِنَّ فِي هذا لَبَلاغاً لِقَوْمٍ عابِدِينَ
و در اين كتاب تبليغى است براى مردم خدا پرست . » زيرا اگر انسان خدا پرست نباشد به حقيقت نخواهد رسيد .
[ 107 ]
وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ
و نفرستاديم تو را جز آن كه مىخواستيم به مردم جهان رحمتى ارزانى داريم . » صيغهء كلى رسالتهاى الهى و از جمله اسلام ، رحمت است . زيرا اوست كه مردم را به نعم خداوندى و راه راست و بهرهمند شدن از آن راهنمايى مىكند .
/ 391 از خصوصيات پيامبر اكرم ما اين است كه او براى همهء مردم عالم به صورت يكسان رحمت است . هم براى سياه رحمت است و هم براى سفيد ، هم براى عرب و هم براى عجم ، هم براى فقير و هم براى غنى ، هم مردان و هم زنان .
او همانند ابر بارندهاى است كه باران خود را بر هر جا و هر كس فرو مىبارد . يا چون خورشيد است كه به همه جا و همه كس نور مىافشاند .
چون پيامبر اسلام رحمت عالميان است خداى تعالى مىخواهد بر سراسر عالم سرورى يابد تا وراثت زمين به صالحان و تابعان آنها تعلق گيرد . و اين بشارتى است كه هر مؤمنى بايد براى تحقق آن بكوشد .
در اينجا براى اين آيه تفسير ديگرى هم هست كه در همان اثر شريف آمده است . از اين قرار كه پيامبرانى كه پيش از حضرت محمد بودند مبعوث به تصريح بودند و چون يكى از آنها را تكذيب مىكردند ، خداى تعالى بر آن قوم تكذيب كننده عذاب مىفرستاد در حالى كه پيامبر ما مبعوث به تعريض است ، پس در عهد نبوت او بر مخالفان و معاندانش عذاب نازل نگرديد . دليل بر اين حديثى است كه از على ( ع ) روايت شده خطاب به يكى از زنادقه كه گفته بود : اما سخن خداوند خطاب به پيغمبرش كه مىگويد «
وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ
» ، كسانى را مىبينى كه هم چنان كافر ماندهاند و تا اين زمان هم كافرند . اگر خداوند « رحمت عالميان » بود اينان را هدايت مىكرد تا مسلمان شوند و در قيامت گرفتار عذاب آتش نشوند . حضرت در پاسخ او مىفرمايد : خداوند تبارك و تعالى از اين بىنياز است .