[ 49 ] الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ آنان كه از خداى خويش در نهان مىترسند . » ايمان به غيب همان چيزى است كه انسان را وامىدارد كه از جهان محسوسات فراتر رود و پيوسته فراتر و فراتر رود تا به ساحل حقيقت رسد . انسان چون به اين مرحله رسد به ناديده‌ها ايمان مىآورد و يكى از آن ناديده‌ها قيامت است . وَ هُمْ مِنَ السَّاعَةِ مُشْفِقُونَ و از روز قيامت هراسناك‌اند . » يعنى از قيام قيامت در وحشت‌اند . اشفاق ، حالتى است از ترس همراه با انتظار ، زيرا پرهيزگاران ميان ترس از رستاخيز ( كه نتايج اعمالشان را نمىدانند ) و انتظار ( اميد پاداش نيكيهاشان ) به سر مىبرند . [ 50 ] وَ هذا ذِكْرٌ مُبارَكٌ أَنْزَلْناهُ أَ فَأَنْتُمْ لَهُ مُنْكِرُونَ اين مبارك قرآنى است كه نازل كرده‌ايم . آيا منكر آن هستيد . » بسيارى از كافران منكر امر نبوت و كتب الهى هستند ، زيرا در نزول وحى شك دارند . / 330 و اين عبارت « نازل كرده‌ايم » آمده است تا راه انكار را بر آنان بربندد . همان گونه كه تورات فرقان و روشنى و ذكر بود ، قرآن نيز همان گونه است ،