هدف نازل كرده است .
سؤال اين است كه چه چيز باعث مىشود كه انسان به قرآن عمل نكند و به رسولان حق ايمان نياورد و از ياد آخرت غافل بماند .
يكى از علل ، تقليد و تبعيت افراد بشر است از آباء و اجداد خود . بدون اين كه در باب افكار و عقايد آنان تحقيق كرده باشد . خداى تعالى در اين مورد ابراهيم ( ع ) را مثل مىآورد . ابراهيم در برابر قوم خود كه هم چنان بر سنت پدران بودند ايستاد و در رويشان فرياد كشيد كه اين بتان چيست كه عبادت مىكنيد ؟ و آنان در برابر اين فرياد هيچ ندانستند گفت . جز اين كه گفتند : اينها همان چيزهايى است كه پدران ما مىپرستيدند و ابراهيم هم در برابر اين پاسخ نامعقول گفت : شما و پدرتان هر دو گمراه هستيد .
شرح آيات :
[ 46 ] دنيا آميزهاى است از بهشت و دوزخ . خداى تعالى براى اولياء خود سرايى آفريده و در آن هر گونه نعمتى را قرار داده . در آنجا نه خوف است / 326 و نه اندوه .
همچنين سراى ديگرى براى معاندان خلق كرده كه انباشته از عذاب و آلام است .
بى آن كه در آنجا رحمت را جايى باشد و نعمت را مكانى . اما سراى سومى هم آفريده كه در آن هم نعمت بهشت است و هم عذاب دوزخ و اين سراى سراى دنياست . اين است حاصل معنى حديثى كه از حضرت امير ( ع ) روايت شده .
در اين آيات تأكيدى است بر همين موضوع تا تو بدانى كه در آخرت مورد سؤال واقع مىشوى پس بايد به نتايج اعمال خود در دنيا انديشه كنى و عذاب و ثواب آخرت را در دنيا تجربه نمايى .
به همين سبب بود كه صحابى رسول اللَّه ابو ذر به صحراء مىرفت و تن خود برهنه مىساخت و بر روى ريگهاى داغ صحرا مىخوابيد تا آفتاب گرم بر او بتابد و ريگهاى داغ تن او را بسوزاند . ابو ذر در آن حال با خود مىگفت كه اى ابو ذر بچش حرارت دنيا را تا مگر خود را از آتش عذاب الهى در آخرت دور نگهدارى ، زيرا