شايد اين دو نام خداى تعالى يعنى حى و قيوم جامع همهء اسماء حسناى خداوندى باشند .
وَ قَدْ خابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْماً
و هر كه بار كفر بر دوش كشد نوميد گردد . » / 237 نوميدى سستى و از پا افتادگى است . هر كه نوميد شود به هدفش نمىرسد .
ظلم بار گرانى است بر دوش انسان و در دنيا به صورتهاى مختلف منفى نمودار مىشود . چون : عدم توفيق و سستى و كسالت و . . . اما در آخرت به صورت عذاب خوار كننده جلوهگر مىشود و اين خلاف انتظارى است كه انسان از آن دارد . آيا هدف ظالم اين نيست كه به نيروى ظلم براى خود و خاندانش سعادت و رستگارى ايجاد كند ؟ ولى چون روز قيامت فرا رسد مىبيند كه آرزويش بر باد شده و بار گران ظلم بر دوش او قرار گرفته است .
[ 112 ] در برابر ظلم عمل صالح قرار دارد و آن حالت سازندگى است .
خواه براى خود و خواه براى جامعه . به جاى آن كه براى خود تنورى از آتش جهنم برافروزى براى خود قصرى در بهشت بنا مىكنى و به جاى آن كه به سبب ستمكارى روابط خود را با مردم بگسلى با نيكوكارى و احسان رشتههاى محبت ميان تو و مردم هر چه استوارتر مىگردد . كسى كه نيكوكارى را شعار خود ساخته نه از نابودى بيمى به دل راه مىدهد نه از ستم ستمگران .
اما نيكوكارى اگر در خط فساد باشد ارزش و بهايى ندارد . از اين رو قرآن مىگويد :
وَ مَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحاتِ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ
هر كس كارى شايسته كند و مؤمن باشد . » يعنى اعمال نيك وقتى مثمرثمر است كه در خط ايمان باشد و چون در خط ايمان بود ،
فَلا يَخافُ ظُلْماً وَ لا هَضْماً
نبايد از هيچ ستمى و شكستى بهراسد . » در روز قيامت محال است كه صحيفهء عمل خود را بنگرى در حالى كه