اين درر روايات و غرر احاديث دلالت دارند كه سفراى الهى و وسائط فيض ربوبى تا چه اندازه در تمام شئون و احوال و اطوار و اوقات زندگيشان اعتناى تام و عشق و شوق شديد به ذكر و مناجات و دعا داشتند و ياران و پيروان و شاگردانشان را بدان ترغيب مىفرمودند .
در ايفاى مباحث حول دعاء حق اين است كه بايد آيات قرآنى را در اين باب و ابواب كتب دعاء جوامع روائى و روايات آنها را به طور استيفاء مورد تحقيق و و استفاده قرار داد تا به اسرار اذكار و ادعيه در افعال و احوال گوناگون انسان معرفت به وجه كمال حاصل گردد ، و لكن به رجاء اينكه
لَعَّلَ اللّهَ يُحْدِثُ بَعْدَ ذلِكَ أَمْراً
، اينك به ذكر فصول موعود معهود اكتفا مىكنيم كه هر فصل خود اصلى در اين امر است
لَهُ الْخَلْقُ وَ الأَمْرُ
.