گرت حفظ ادب باشد مع اللّه * شوى از سرّ سرّ خويش آگاه
بر آن مىباش تا با او زنى دم * چه مىگويى سخن از بيش و از كم
چنان كه هيچ امرى بى سبب نيست * حصول قرب را غير ادب نيست
ادب آموز نبود غير قرآن * كه قرآن مأدبهست از لطف رحمان
بيا زين مأدبه برگير لقمه * نيابى خوشتر از اين طعمه ، طعمه
طعام روح انسانست قرآن * طعام تن بود از آب و از نان
نگر در سورهء رحمن كه انسان * بود در بين دو تعليم رحمان
گر انسانى به قرآنى معلّم * بيان توست رحمانى مسلّم
لبانت را گشا تنها به يادش * هر آنچه جز به يادش ده به بادش
سقط گفتن چو بر تو چيره گردد * ترا آيينهء دل تيره گردد
چو دل شد تيره آثار تو تيرهست * چو سرّ باب و فرزند و نبيرهست