در آغاز آن آمده است : و نخستين بار است كه راجع به نهج البلاغه در زبان فارسى رسالهاى نگاشته شده و پيش از اين جناب سيد اجل آقاى سيد هبة الدين شهرستانى در اين موضوع رسالهاى به نام « ما هو نهج البلاغة » مرقوم و به سال 1352 در بغداد چاپ شده و در اين رساله بسيارى از مطالب آن ترجمه گرديده است .
اين دو رسالهء فارسى و عربى را در موضوع خود اهميتى بسزا است . در « ما هو نهج البلاغة » مباحثى عديده در پيرامون نهج البلاغه عنوان شده است كه هر مبحث آن حائز تحقيقاتى درخور تحسين و تقدير است .
مرحوم امينى قدّس سرّه در مجلد رابع « الغدير » هشتاد و يك شرح نهج را معرفى كرده است ، و قريب دو برابر آن را مرحوم طهرانى در چهاردهم ذريعه .
ابن ابى الحديد شارح نهج و جامع كلمات قصار امير عليه السّلام
ابن ابى الحديد شارح نهج البلاغه پس از اتمام شرح ، هزار كلمه از كلمات قصار منسوب به امير عليه السّلام را كه در نهج البلاغه نيامده است ، نقل كرده است و اين هزار كلمه به عنوان « حكم منثورة » در بيروت جداگانه به طبع رسيده است ، و يك بار نيز در نجف با انضمام كلمات ديگر منسوب به آن حضرت چاپ شده است .
ابن ابى الحديد در آخر شرح گويد : هذا آخر ما دوّنه الرّضى أبو الحسن رحمة اللّه عليه من كلام امير المؤمنين عليه السّلام فى نهج البلاغة قد أتينا على شرحه بمعونة اللّه تعالى . و نحن الآن ذاكرون ما لم يذكره الرّضى مما نسبه قوم إليه فبعضه مشهور عنه ، و بعضه ليس بذلك المشهور ، لكنّه قد روى عنه و عزى اليه و بعضه من كلام غيره من الحكماء لكنّه كالنظير لكلامه و المضارع لحكمته ، الخ .