رسائل و كتب و قضا و دعاى امير عليه السّلام و نيز جامع اشعار منسوب به آن حضرت است . جدّش عيسى جلودى از اصحاب أبى جعفر امام باقر عليه السّلام است ، عالم جليل نجاشى در رجال گويد :
له كتب قد ذكرها الناس منها كتاب مسند امير المؤمنين عليه السّلام ، كتاب خطبه عليه السّلام ، كتاب شعره عليه السّلام ، كتاب قضاء على عليه السّلام ، كتاب رسائل على عليه السّلام ، كتاب مواعظه عليه السّلام ، كتاب الدعاء عنه عليه السّلام و چندين كتاب ديگر نيز از امير المؤمنين عليه السّلام نوشته و نجاشى ذكر كرده است .
اينجانب اكثر اشعار ديوان منسوب به امير عليه السّلام را از ديگران يافته است و همه را با ذكر مآخذ و مصادر در تكملهء منهاج البراعة « 1 » آورده است .
بسيارى از اشعار ديوان بيان روايات مروى از آن جناب است كه ديگران به نظم درآوردند و چون مضمون آنها از امير عليه السّلام است اشعار را به آن حضرت نسبت دادهاند مثل ابيات « يا حار همدان من يمت يرنى الخ » . كه سيد حميرى قول امير عليه السّلام به حارث همدانى را به نظم آورده است و اصل خبر را شيخ مفيد در مجلس اول امالى خود نقل كرده است ، و پس از نقل خبر گفت : قال جميل بن صالح و أنشدنى أبو هاشم السيد الحميرى الخ .
و از آن جمله است اشعار بسيارى در ديوان كه نصايح امام به فرزندش امام حسن عليه السّلام و امام حسين عليه السّلام كه وصاياى آن جناب را به سبطين به نظم درآوردند و از اينروى اشعار به خود آن حضرت انتساب داده شد . علاوه اينكه سبك اشعار از حيث بلاغت و فصاحت نسبت به ديگر كلمات امير عليه السّلام چون خطب و رسائل و حكم نهج و غير آن بسيار متفاوت است و سست به نظر مىآيد ، ظاهرا بايد گفت رجزهايى كه از آن حضرت نقل شده است اسناد آنها به آن جناب خالى از
هامش
( 1 ) ص 306 - 315 ، ج 1 .