فرقهگرايى كشنده مبدل كردند كه رودهايى از اشك و خون از همه ما گرفته است ! .
سؤال چهارم : بنابراين ، چگونه تقريب بين مذاهب و موضعگيرى واحد را تحقق بخشيم ؟
در اينجا فكر مىكنم راهى كه بايد در پيش بگيريم « راه گفتوگو » است .
گفتوگو بايد در فضايى آرام صورت بگيرد نه در فضايى نگرانكننده . در فضايى كه قريشىها پيامبر ( ص ) را به ديوانگى متهم مىكردند ، پيامبر ( ص ) نمىگفت : من ديوانه نيستم ، به دلايل اينكه اولًا ، ثانياً ، ثالثاً و . . . ، بلكه دگرگونسازى فضاى جار و جنجال و گشودن راه تعقل را خواستار مىشد . . . سپس مىفرمود : به خانههايتان بازگرديد . . سپس بينديشيد . . . :
« وَ ما صاحِبُكُمْ بِمَجْنُونٍ »
. بدين جهت ، قرآن روش جالبى براى گفتوگو و شرايط آن ارائه كرده است كه فكر مىكنم راه صحيح براى رسيدن به نتيجه مطلوب ، باشد .