29 / 23
و آنان كه كافر شدند بآيات خدا و بملاقات او آن جماعه نوميد شدند از رحمت من و آن جماعه ايشان راست عذاب درددهنده ( 23 )
29 / 24
پس نبود جواب قوم ابراهيم مگر آنكه گفتند بكشيد او را يا بسوزانيد او را پس برهانيد خدا او را از آتش هر آئينه درين ماجرا نشانهاست براى گروهى كه باور مىدارند ( 24 )
29 / 25
و گفت ابراهيم جز اين نيست كه بت گرفتهايد بجز خدا به جهت دوستى در ميان خويش در زندگانى دنيا باز روز قيامت نامعتقد شود بعض شما ببعض و لعنت كند بعض شما بعض را و جاى شما دوزخ است و نيست شما را هيچ يارىدهنده ( 25 )
شرح
وَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآياتِ اللَّهِو آنان كه نگرويدند به آيتهاى خداى تعالى يعنى بكتب او يا به دلايل وحدانيت اووَ لِقائِهِو لقاى او يعنى بسراى آخرت و بعثأُولئِكَ يَئِسُواآن گروه نااميد شدندمِنْ رَحْمَتِياز بخشايش من در دنيا يا نااميد خواهند شد در قيامت و تعبير بماضى به جهت تحقق وقوع استوَ أُولئِكَو آن گروهلَهُمْمر ايشان را استعَذابٌ أَلِيمٌعذابى دردناك يعنى دايم بسبب كفر ايشان پس بعد ازين معترضات باز ذكر قصه ابراهيم عليه السلام مىكند و مىفرمايدفَما كانَپس نبودجَوابَ قَوْمِهِجواب قوم ابراهيم ع بعد از منع ايشان از بتپرستى و بعد از كسر بتانإِلَّا أَنْ قالُوامگر آنكه گفتند بعضى از ايشان با بعضى كهاقْتُلُوهُبكشيد او راأَوْ حَرِّقُوهُيا بسوزانيد او را و اتفاق نمودند بر سوختن و او را در آتش انداختندفَأَنْجاهُ اللَّهُپس برهانيد او را خداى تعالىمِنَ النَّارِاز ضرر آتش و آن را برو سرد و با سلامت گردانيدإِنَّ فِي ذلِكَبه درستى كه درين رهانيدنلَآياتٍهر آئينه نشانهاى قدرت اوست از خمود آتش و ترك احراق و رستن گل و ريحان از انلِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَبراى گروهى كه مىگروند چه ايشان بتفحص از ان و تامل در ان نفع مىگيرندوَ قالَو گفت ابراهيم عإِنَّمَا اتَّخَذْتُمْجز اين نيست كه فراگرفتيدمِنْ دُونِ اللَّهِبجز خداى تعالىأَوْثاناًبتان را به خدائىمَوَدَّةَ بَيْنِكُمْبراى دوستى ميان شما يعنى تا شما و بتپرستان به يكديگر پيونديد و بر عبادت ايشان اجتماع نمائيدفِي الْحَياةِ الدُّنْيادر زندگانى دنيا يعنى تا در دنيا باشيد آن دوستى باقى استثُمَّ يَوْمَ الْقِيامَةِپس روز قيامتيَكْفُرُكافر شود و بيزارى كند و منكر گرددبَعْضُكُمْبعضى از شما كه متبوعانندبِبَعْضٍمر بعضى را كه متابعانندوَ يَلْعَنُ بَعْضُكُمْو لعنت كند برخى از شما يعنى پيروان و اراذلبَعْضاًبرخى را كه پيش روان و اشرافاندوَ مَأْواكُمُ النَّارُو بازگشت شما همه دوزخ استوَ ما لَكُمْو نيست شما را در آن روزمِنْ ناصِرِينَهيچ ياران و مددگاران كه خلاصى يابيد بمدد ايشان از آتش دوزخ و چون حضرت ابراهيم عليه السلام به سلامت از ان آتش بيرون آمد .