زنده باشى حتما به تو خواهد رسيد ، و گر نه پس از تو بهرهء فرزندانت خواهد شد .
عكس اين نيز درست است : و خداوند متعال هلاك انسانى را بدان سبب مقدر مىسازد كه مىداند اگر زنده بماند به ديگران آسيب مىرساند ، و هلاك آن پسر را بدان سبب مقرر داشت كه اگر زنده مىماند سبب كافر شدن و به طغيان پرداختن پدر و مادرش مىشد ، پس اگر چيزى را مىبينى و از آن سردرنمىآورى ، منكر آن مشو ، چه شايد حكمتى نهفته از گونهء اين حكمتها براى آن وجود داشته است .
وَ ما فَعَلْتُهُ عَنْ أَمْرِي ذلِكَ تَأْوِيلُ ما لَمْ تَسْطِعْ عَلَيْهِ صَبْراً
- و من به فرمان خود به آن كار نكردم ، و اين است توضيح چيزهايى كه نتوانستى دربارهء آنها صبور و شكيبا بمانى . » در پايان اين داستان كوتاه بار ديگر اين نكته را به ياد شما مىآورم كه كوشش براى دست يافتن به علم و آگاهى مىبايستى هميشه هدف انسان مؤمن بوده باشد ، و آگاهى و خيرگى علم توجه كردن و ممارست زنده به پيشامدهاى زندگى است ، و اين خيرگى ايمان و فهم آدمى را نسبت به احكام و حكمتهاى خدا در زندگى افزايش مىدهد و در نتيجه به احكام شرعى نزديكتر مىشود .
/ 469
[ سوره الكهف ( 18 ) : آيات 83 تا 95 ]
وَ يَسْئَلُونَكَ عَنْ ذِي الْقَرْنَيْنِ قُلْ سَأَتْلُوا عَلَيْكُمْ مِنْهُ ذِكْراً ( 83 ) إِنَّا مَكَّنَّا لَهُ فِي الْأَرْضِ وَ آتَيْناهُ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ سَبَباً ( 84 ) فَأَتْبَعَ سَبَباً ( 85 ) حَتَّى إِذا بَلَغَ مَغْرِبَ الشَّمْسِ وَجَدَها تَغْرُبُ فِي عَيْنٍ حَمِئَةٍ وَ وَجَدَ عِنْدَها قَوْماً قُلْنا يا ذَا الْقَرْنَيْنِ إِمَّا أَنْ تُعَذِّبَ وَ إِمَّا أَنْ تَتَّخِذَ فِيهِمْ حُسْناً ( 86 ) قالَ أَمَّا مَنْ ظَلَمَ فَسَوْفَ نُعَذِّبُهُ ثُمَّ يُرَدُّ إِلى رَبِّهِ فَيُعَذِّبُهُ عَذاباً نُكْراً ( 87 )
وَ أَمَّا مَنْ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً فَلَهُ جَزاءً