شرح آيات :
مثل دنيا
[ 45 ]
وَ اضْرِبْ لَهُمْ مَثَلَ الْحَياةِ الدُّنْيا كَماءٍ أَنْزَلْناهُ مِنَ السَّماءِ
زندگى دنيا را همچون آبى براى آنان مثل بزن كه از آسمان فروريختيم . » / 422 خدا آب را از آسمان فرو فرستاد ، پس به جاى آن كه ، همچون فرعونهاى مصرى بر آب اعتماد كنيم ، و تمدن و ارزشهاى فكرى خودمان را بر روى آن بها نهيم ، شايسته چنان است كه بر پروردگار آب اعتماد كنيم كه مسلط و مستولى بر آن و بر همه چيز است ، و بدين گونه تمدنى الهى و بلند مرتبه بنا كنيم .
فَاخْتَلَطَ بِهِ نَباتُ الْأَرْضِ
- پس گياهان زمين به آن مخلوط شد . » يعنى به وسيلهء آب بعضى از نباتات با بعضى ديگر مخلوط شدند ، و آب عاملى است كه سبب شد تا تخم گياهان كه در زير خاك قرار داشت ، به قدرت خدا رشد كند و درهم آميزد ، و آدمى چنان مىبيند كه گويا گياهان قائم به ذاتند ، و اين را نمىداند كه بخش بزرگى از آنها را آبى تشكيل مىدهد كه از آسمان نازل شده است ، و به زودى يا در زمين فرومىرود و يا از راه بخار شدن به آسمان بازمىگردد . و در اين جا رنگ ديگرى از رنگهاى غرور وجود دارد و آن : اعتقاد داشتن انسان است به اين كه علفها گياهاناند ، در صورتى كه در واقع آبهايى هستند كه بدين صورت درآمدهاند ، و چون اين آبها از ميان برود ، علفها و نباتات به صورت چيزهاى خشكى درمىآيند كه باد آنها را پراكنده مىسازد ، نه بر ساقهء خود باقى مىمانند و نه در جاى خود برقرار .
فَأَصْبَحَ هَشِيماً تَذْرُوهُ الرِّياحُ
- پس به صورت علف خشكيدهاى درآمدند كه بادها آنها را پراكنده سازند . » پس از آن كه گياهانى ثابت و در جاى خود قرار گرفته بودند كه بعضى از آنها وسيلهء بر جاى ماندن بعضى ديگر بود ، به صورت گياهان خشكى درآمدند كه بادها آنها را از جايى به جاى ديگر منتقل مىسازند .