مُتَّكِئِينَ فِيها عَلَى الْأَرائِكِ
- و در بهشت بر تختها مىنشينند و تكيه مىدهند . » / 407 يعنى در راحتى و آرامش زندگى مىكنند ، و تعب و رنجى كه آدمى آن را در اين دنيا تحمل مىكند ، در آن جا به ايشان نخواهد رسيد و از غم پيدا كردن دست يافتن به روزى آسودهاند .
نِعْمَ الثَّوابُ وَ حَسُنَتْ مُرْتَفَقاً
- پاداشى بسيار خوب است ، و جايگاه پسنديدهاى براى آسودگى . » در حديثى از امام على ( ع ) كه در آن سخن از پايهها و اركان ايمان به ميان مىآيد ، چنين مىخوانيم : « هر كس كه به ياد بهشت بيفتد ، شهوتها را فراموش مىكند » . پس اگر بر كاخ ستمگرى گذشتى و آن را ديدى كه با ويران كردن خانههاى ديگران بنا شده است ، به شيطان اجازه مده كه تو را به آن برانگيزد كه همچون صاحب آن كاخ ستم كنى و چنان بنايى براى خود بسازى ، بلكه چنين بگو : اگر خدا بخواهد كاخى بهتر از اين را در بهشت نصيب من خواهد كرد .
چون چنان پيش آيد كه نفس فرماندهنده تو را به تنبلى و كسلى برانگيزد ، و به راحت طلبى و دست كشيدن از كارهاى خواسته شدهء از تو بپردازى ، به توبيخ و سرزنش نفس خويش بپرداز و بگو : ان شاء اللَّه مطابق پيشنهاد و نظر تو در بهشت به آرامش و استراحت خواهم پرداخت .
اگر در خويشتن اين رغبت و تمايل را احساس كنى كه خواستار همنشين شدن با اصحاب جاه و مال شوى ، زمين را در خاطر خود از جاى خود پيشتر آر و چنان بينديش كه در بهشت در همسايگى پيامبران و پيشوايان و مؤمنان صالح نشستهاى ، يعنى كسانى كه اميران و پادشاهان و جاهمندان آن سرايند ، و ميان آدمى و بهشت يك گام بيشتر نيست و آن مرگ است ، و در ظرف مدت يك چشم به هم زدن خويشتن را مىبينى كه از دنيا به آخرت انتقال يافتهاى . و چنين است كه انسان بايد به حيات ديگرى كه در پيش دارد بينديشد ، و از شهوتها خود را دور كند ، و به مجرد آن كه انسان در انديشهء مرگ و گور و حساب بيفتد ، نفس او