شرح آيات :
ميان ثابتها و متغيرها
[ 27 ]
وَ اتْلُ ما أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنْ كِتابِ رَبِّكَ
- آنچه را كه از كتاب پروردگارت به تو وحى شده است بخوان . » قرآن چراغ است و نور ، و بر انسان است كه آن را بخواند و در آن تبصر و تعقل كند ، و بنا بر اين نمىتوان به نور اكتفاء كرد و از ديدن خوددارى ورزيد ، بدان جهت كه چون چشم را فروبندد ، ديگر چيزى را نمىبيند ، حتى در آن صورت كه خورشيد به وسط آسمان صاف رسيده باشد .
شايد مقصود از تلاوت خواندن تدريجى بوده باشد ، كه آن جستجوى بارهاى متوالى و انديشيدن در دفعات متعدد است ، و اين مسئله امروز به صورت يك قاعدهء منطقى شناخته شده است ، يعنى : اگر مىخواهى چيزى را بشناسى ، آن را به بخشهاى كوچك تقسيم كن تا بتوانى بر آن استيلا پيدا كنى و آن را بفهمى .
لا مُبَدِّلَ لِكَلِماتِهِ
- هيچ كس نمىتواند تغييرى در كلمات او بدهد . » اين براى ما آشكار مىسازد كه در زندگى يك خط ثابت و يك خط متغير وجود دارد ، و آنچه ثابت است كلمات خدا است ؛ خط متغير زينت زندگى دنيا است ، / 402 كه انسان بايد بر آن تسلط پيدا كند .
وَ لَنْ تَجِدَ مِنْ دُونِهِ مُلْتَحَداً
- و هرگز جز در او براى خود پناهگاهى نخواهى يافت . » اگر خواستار تكيه و اعتماد كردن بر چيزى باشى ، جز خدا براى پناه بردن به او نخواهى يافت ، چه هر چيز فانى مىشود ، ولى توكل تو بر خداوند سبحانه و تعالى باقى مىماند ، و همين دژ و بارويى است كه از هستى و حيثيت تو پاسدارى مىكند .