و تعالى است .
سؤالى كه اينك پيش مىآيد چنين است : چه رابطهاى ميان اين امر كه وعدهء خدا حق است ، و اين كه در فرارسيدن ساعت شك نيست وجود دارد ؟
پاسخ : ساعت از جملهء وعدههاى خدا است ، كه رسيدن آن را به صالحان وعده و مجرمان را از آن بيم داده است ، و ما مىتوانيم اين را از طريق جريان امور در زندگى ، و به وسيلهء تدبر و انديشيدن خودمان در پيشامدهاى تاريخى بفهميم و نسبت به آن بصيرت پيدا كنيم ؛ و در آن هنگام كه خدا وعده مىدهد ، به وعدهء خود در دنيا وفا مىكند ، و چون به صالحان وعدهء پيروزى مىدهد ، اين پيروزى به ايشان خواهد رسيد ، و در آن هنگام كه وعدهء جانشين كردن مستضعفان به جاى مستكبران را مىدهد ، اين وعده صورت عمل پيدا خواهد كرد ، وعدهء مدد رساندن به متوكلان بر خودش را عملى مىسازد ، و خدا سبحانه و تعالى هرگز وعدهء دروغ نمىدهد ، و چون چنين است در روز قيامت نيز به وعدههاى خود وفا مىكند .
زيارت قبور
آنان بر در غار ايستادند ، و دريافتند كه آن كسان كه تا آن زمان زنده جلوهگر مىشدند ، / 390 در آن هنگام كه خدا خواسته است كه بميرند مردهاند ، و زندگى و مرگ به دست خدا است ، پس حيران و مدهوش بر جاى ماندند . آيا چگونه در آن مدت دراز اينان زنده مانده بودهاند ؟ و چگونه ناگهان مردند و از دنيا رفتند ؟
إِذْ يَتَنازَعُونَ بَيْنَهُمْ أَمْرَهُمْ فَقالُوا ابْنُوا عَلَيْهِمْ بُنْياناً رَبُّهُمْ أَعْلَمُ بِهِمْ
- و در آن هنگام كه ( همشهريان ايشان ) دربارهء آنان به نزاع پرداخته بودند ، گفتند : بر روى ايشان آرامگاهى بنا كنيد و پروردگارشان به حال آنان داناتر است . » با ايشان چه كنيم ؟ چگونه بزرگشان داريم ؟ و چگونه ياد آنان را در ميان مردمان زنده نگاه داريم ؟
قالَ الَّذِينَ غَلَبُوا عَلى أَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَيْهِمْ مَسْجِداً
- و كسانى