مصنوعى از مس گداخته بر روى آن فروريخت تا به صورت سدى محكم و بلند درآمد ، و ديگر كسى نمىتوانست از آن بگذرد يا آن را بشكافد .
ذو القرنين به سپاسگزارى پروردگارش به سبب تسلطى كه به او عطا كرده بود پرداخت ، و چنان نبود كه به جاى اين كار مردمان را مجبور به سپاسگزارى از خود سازد ، كه پادشاهان معمولا چنين مىكنند .
به آنان خبر داد كه سد در مقابل فرمان خدا مقاومت نشان نمىدهد ، و چون وعدهء موعود فرارسد ، خدا آن را به صورت زمينى هموار درمىآورد و مردمان همچون موج در يكديگر داخل مىشوند ، و در صور دميده مىشود و خدا همهء مردمان را بر پهنه صاف و هموارى در كنار يكديگر جمع مىكند .
تا به كورانى كه آيات خدا را نمىديدند ، و به نصيحت مصلحان گوش فرانمىدادند جهنم را به سبب كفرشان به خدا عرضه كند .
بدين گونه خدا براى ما مثلى از يك مؤمن مىزند كه بر سلطه شوريد و آن را به چنگ آورد و مالك آن شد ولى مملوك آن نشد ، و از آن براى رسيدن به هدفهاى خود بهره گرفت ، آيات ( 83 - 101 ) .
در درس آخر از اين سوره با مهمترين عبرتهاى قرآن رو به رو مىشويم كه در آن و در داستانهاى شگفتانگيز آن پراكنده شده است ، و از آشكارترين آنها ضرورت يكتاشناسى و پرستش خدا است ، و اين كه بندگان نبايد ولى و سرورى جز او براى خود برگزينند . و قرآن براى ما بيان مىكند كه زيانكارترين مردم در اعمال خود آن كساناند كه كوشش ايشان در زندگى دنيا در طريق گمراهى بود و خود چنان مىپندارند كه كارهاى نيكو انجام داده بودهاند ، آرى آنان كافران به آيات خدايند ، كه على رغم مظاهر قوت و زينتى كه در دنيا داشتند ، خدا در قيامت هيچ اعتنايى به آنان نمىكند ، از آن روى كه آيات و رسالتهاى او را خوار مىشمردند ، در صورتى كه صاحبان اعمال صالح جايگاهى در بهشت دارند ، جاودانه در آن مىمانند و هيچ انديشهء تبديل كردن آن را پيدا نمىكنند .
/ 349 اين سوره از كلمات خدا و كلمات خدا فراوان است ، و حتى اگر آب دريا
تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 348
مساهمون: احمد آرام
ص٣٤٨