جاه و مقام رسول ( ص ) به او متوسل شود برآورده مىسازد . و در كتاب ( فيض القدير ) به روايت طبرانى در كتاب ( الاوسط ) خود از على ( ع ) به صورت موقوف آورده است كه گفت :
« هر دعا پنهان و در حجاب است تا آن گاه كه دعا كننده بر محمد و آل محمد درود فرستد » .
شواهد فراوانى وجود دارد كه خداوند متعال آنها را خلاصه كرده و چنين گفته است :
كَفى بِاللَّهِ شَهِيداً
- خدا براى گواه بودن بسنده است » .
بعضى در تفسير خود بر اين آيه
قُلْ كَفى بِاللَّهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ
چنين نظر دادهاند كه اين آيه براى آن نازل شد كه جدال و مبارزهء ميان رسول ( ص ) و قومش را در آن هنگام كه بر آنان خشم گرفت و گفت :
كَفى بِاللَّهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ
قطع كند ، و اين تفسيرى دور است ، بلكه اين آيه خود گواهى خدا بر صدق رسالت است ، چنان كه خدا براى پيامبران پيشين خود نيز چنين كرده بود ، در آن هنگام كه آتش نمرود را براى ابراهيم سرد و سلامت ساخت ، و حجتى براى راستى ابراهيم شد ، غرق كردن فرعون و پيروز گردانيدن موسى ( عليه السلام ) بر او ، و زنده كردن مردگان به دست عيسى ( ع ) و بسيارى از حجتها و براهينى كه قرآن از آنها با ما سخن گفته ، به همين گونه معجزههايى عاجل يا آجل حاكى / 313 از صدق رسالات است .
[ 97 ]
وَ مَنْ يَهْدِ اللَّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ وَ مَنْ يُضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهُمْ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِهِ
- و هر كس كه خدا او را هدايت كند ، راهيافته است ، و هر كه خدا او را گمراه سازد از كسانى است كه جز او براى ايشان ولى و دوست و سرور نخواهى يافت . » سپس قرآن بيان مىكند كه او راهنمايى است كه بندگان را به پيروى از رسالت و ايمان آوردن به آن راهنمايى مىكند ، و پيش از اين توضيح داديم كه هدايت شدن مرحلهء پيشين تكامل بشرى است ، بدان سبب كه انسان به مرحلهء هدايت نمىرسد مگر پس از عبور از مرحلهاى دشوار ، و گمراهى كه پردهء گناهان او