در علم قرآن است » بدان جهت كه خدا گفت :
وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ
، براى اهل آن بدون شك و ترديد ، و اهل آن امامان راهنمايند كه خدا دربارهء آنان گفته است :
ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا
- سپس كتاب را به ميراث به كسانى داديم كه آنان را برگزيديم » . « 23 » در حديثى ديگر مأثور از امام باقر ( ع ) آمده است :
« هرگز احدى از مؤمنان شكايت و گله نمىكند ، و گفت : با خلوص نيت به جاى بيمارى دست بمالد و بگويد :
وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ لا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَساراً
- از آن بيمارى نجات مىيابد ، هر گونه كه بوده باشد ، و مصداق در آيهاى است كه مىگويد :
شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ
. « 24 »
خوشبختى و ابعاد آن
سعادت را دو بخش است : اول ( رفع نقمت ) كه شفا است و ( جلب نعمت ) كه رحمت است ، و مقصود از آن بر طرف شدن درد و نادارى و مرض است ، و جلوگيرى از پيش آمدن فتنهها و جنگها و چيزهاى ديگر مشابه آنها .
/ 296 اما بخش دوم خوشبختى : آرامش خاطر است و اطمينان يافتن انسان به اين كه به هدفهاى خويش دست خواهد يافت . و بدين گونه قرآن شفا و رحمت است .
وَ لا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَساراً
- و بر ستمگران چيزى جز خسارت و زيانكارى افزوده نمىشود . » در قرآن برنامه و راه رسانندهء تو ، به هدفهايت آمده است ، و از اين برنامه تنها كسانى بهره بر مىگيرند كه ايمان دارند و از روى فهم و استقامت و اخلاص به قرآن عمل مىكنند ، اما ستمكارانى كه معانى آيات قرآن را به مصلحت خود تغيير
هامش
( 23 ) - تفسير الصافى ، ج 3 ، ص 213 .
( 24 ) - همان منبع .