افزايش مىدهد ، و ترس از خدا را در دل وى كشت مىكند ، و او را محبوب دوستان و برادرانش قرار مىدهد و دهها فوايد بزرگ ديگر .
شفاعت رسول دربارهء امتش
از امام صادق ( ع ) روايت است كه : كسى از او پرسيد كه آيا رسول خدا در تفسير اين آيه گفته است كه : « من سرور و آقاى فرزندان آدمم و به آن نمىبالم » ؟
و امام گفت : « آرى ، حلقهاى از در بهشت را در دست مىگيرد و آن را مىگشايد ، و سپس به حال سجود بر زمين مىافتد ، پس خدا مىگويد : سرت را بردار . . . شفاعت كن كه شفاعتت پذيرفته مىشود . . . طلب كن كه به تو بخشيده مىشود ، پس سر از خاك برمىدارد و بار ديگر به سجده بر زمين مىافتد ، و آن گاه خدا مىگويد : سر بردار . . . شفاعت كن كه شفاعتت پذيرفته است . . . طلب كن تا به تو داده شود ، سپس سر برمىدارد و شفاعت مىكند و شفاعتش پذيرفته مىشود ، و طلب مىكند و آنچه طلب كرده است به او عطا مىشود » .
در روايت ديگرى از امام صادق ( ع ) به روايت امام كاظم ( ع ) از او آمده است : مردمان در قيامت به اندازهء چهل روز بر سر پا مىايستند ، و به خورشيد فرمان فرود آمدن بر سر بندگان داده مىشود كه همگان از گرمى تابش به حال عرقريزى مىافتند ، و به زمين فرمان مىرسد كه چيزى از اين عرق را به خود جذب نكند ، پس به نزد آدم ( عليه السلام ) مىروند تا از آنان شفاعت كند ، و او ايشان را به نزد نوح ( ع ) روانه مىكند ، و نوح ايشان را به سوى ابراهيم روانه مىسازد ، به همين گونه سپس به نزد موسى و از او به سوى عيسى روانه مىشوند و عيسى آنان را نزد محمد ( ص ) روانه مىسازد و مىگويد : بر شما باد به رفتن نزد محمد خاتم پيامبران ، پس محمّد ( ص ) مىگويد : من براى همين كارم ، و سپس به راه مىافتد تا به در باغ بهشت مىرسد و در را مىكوبد ، و ندا مىرسد كه : كيست ؟ و او مىگويد : من محمدم ، پس در را باز كنيد ، و چون در باز مىشود و به سوى پروردگارش به راه مىافتد ، به سجده در مىآيد و چندان سر برنمىدارد تا خدا به او مىگويد : سخن