مسئوليتى كه انسان در آن روز نسبت به اعمال خويش دارد بحث مىكند .
/ 208
شرح آيات :
[ 9 ] در آن هنگام كه خدا قرآنى را بر آفريدگان خويش نازل كرد كه آنان را به راه راست هدايت مىكند ، حجت را برايشان تمام كرد .
إِنَّ هذَا الْقُرْآنَ يَهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ
- اين قرآن به چيزى ( ما را ) راهنمايى مىكند كه راستتر و استوارتر است . » هر كس را خواستار « هدايت » باشد ، به آن هدايتى كه دور از هواى نفس و گمراهى و خرافت باشد رهبرى مىكند ، و در همهء ميدانهاى سياسى و اقتصادى و اجتماعى و فرهنگى و تربيتى و . . . و . . . چنين است ، و بدين جهت ميان كوشش انسان از يك سو ، و فطرت او و طبيعت موجود در پيرامون وى و تاريخ و سنتها از سوى ديگر ، يك هماهنگى و همسازى برقرار مىسازد ، و به او خبر مىدهد كه انسان در گرو و وابستهء به عمل خويش است ، و بنا بر اين اگر عملش نيك باشد به سود او است ، و اگر بد باشد به زيان او ، پس مىگويد :
وَ يُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْراً كَبِيراً
- و به مؤمنانى كه كارهاى نيك انجام مىدهند ، بشارت و مژده مىدهد كه پاداشى بزرگ دريافت خواهند كرد . » ايمان به تنهايى كافى نيست بلكه مؤمن بايد اعمال شايسته انجام دهد و در اين صورت نزد خدا پاداش بزرگى خواهد داشت .
[ 10 ]
وَ أَنَّ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ أَعْتَدْنا لَهُمْ عَذاباً أَلِيماً
- و اين كه براى كسانى كه به آخرت ايمان نياوردهاند ، عذابى دردناك آماده ساختهايم . » پس ايمان به آخرت به تنهايى عامل مهمى است كه انسان را بر آن آگاه مىسازد كه در برابر كارهاى خويش مسئول است ، و در مقابل آنها پاداش بهرهء او مىشود ، و اگر در دنيا نرسد در جهان ديگر به او خواهد رسيد ، و همين آگاهى او را بر آن مىدارد كه مسئوليت و عمل پيوسته و مستمر را تحمل كند .