فرق نمىگذاريم و گفتند كه : شنيديم و پروردگارا ! براى رسيدن به آمرزش تو اطاعت كرديم و سرنوشت به دست تو و بازگشت به سوى تو است » پس خداى تعالى گفت :
لا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْساً إِلَّا وُسْعَها لَها ما كَسَبَتْ وَ عَلَيْها مَا اكْتَسَبَتْ
- خدا هيچ كس را به چيزى بيش از توانايى او مكلف نمىسازد ، و آنچه كسب مىكند يا به سود او است و يا به زيان او » پس گفتم :
رَبَّنا وَ لا تَحْمِلْ عَلَيْنا إِصْراً كَما حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِنا
- پروردگارا بر ما كشيدن بارى را تحميل مكن همچون آن كه بر كسان پيش از ما تحميل كردى » ، و خدا گفت : « لاحملنّك » .
پس گفتم :
رَبَّنا وَ لا تُحَمِّلْنا ما لا طاقَةَ لَنا بِهِ وَ اعْفُ عَنَّا وَ اغْفِرْ لَنا وَ ارْحَمْنا أَنْتَ مَوْلانا فَانْصُرْنا عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرِينَ
- پروردگارا ! بارى را كه طاقت كشيدن آن را نداريم بر ما تحميل مكن و ما را ببخش و بيامرز و مشمول رحمت خويش ساز تو سرور و مولاى مايى پس ما را بر كافران نصرت ده » .
پس خداوند تبارك و تعالى گفت كه : « اين را به تو و امتت بخشيدم » .
و امام صادق عليه السلام گفت :
« بر خداى تعالى هيچ كس گراميتر از رسول اللَّه وارد نشد تا خواستار اين خصال براى امت خويش شود . » « 18 » / 193 پس رسول خدا گفت : « پروردگارا ! به پيامبرانت فضيلتهايى بخشيدى ، پس به من نيز از آنها ببخش ، و خدا گفت : در ميان آنچه به تو بخشيدم دو كلمه از زير عرش من است : « حول و قوتى جز به خدا نيست ، و نجات از تو جز به تو بازگشتن وجود ندارد » گفت : فرشتگان به من گفتهاى را آموختند كه در صبح و شام آن را مىگويم : « خدايا ! ستم من به عفو تو پناه برده است ، و گناهم به مغفرتت ، و خواريم به عزتت ، و فقرم به بىنيازيت ، و وجه و ارزش فناپذيرم به وجه باقى و فناناپذير تو » .
هامش
( 18 ) - و اينها آخرين آيات از سورة البقرة است و در ضمن مضمون حديثى از رسول اللَّه ( ص ) آمده است در آن جا كه گفت : « نه چيز از امت من برداشته شد : خطا و فراموشى و آنچه نمىدانند . . . تا آخر حديث » .