ظُلْماً . إِنَّما يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ ناراً وَ سَيَصْلَوْنَ سَعِيراً
- آن كسانند كه اموال يتيمان را به ستم خوردهاند و اكنون در شكمهاى خود آتش مىخورند و به زودى وارد در آتش افروخته خواهند شد » ، و سپس پيش رفتم و به كسانى رسيدم كه چون يكى از ايشان مىخواست برخيزد ، به سبب بزرگى شكمش از عهدهء اين كار برنمىآمد ، پس گفتم كه : « اى جبرييل ! اينان چه كسانند ؟ او در پاسخم گفت : اينان ربا مىخورند و
لا يَقُومُونَ إِلَّا كَما يَقُومُ الَّذِي يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطانُ مِنَ الْمَسِّ
- برپا نمىتوانند بايستند مگر همچون كسى كه ربا خوار است و در روز قيامت همچون كسى برمىخيزد كه شيطان با تماس خود با ايشان آنان را آلوده و پليد كرده است » و به همين جهت آنان را در صبح و شام همچون آل فرعون بر آتش عرضه مىدارند . . . و مىگويند :
پروردگارا ، ساعت چه وقت فرامىرسد ؟ ؛ گفت كه سپس به پيش رفتم و زنانى را ديدم كه آنان را با پستانهايشان آويخته بودند و من به جبرييل گفتم كه آنان چه كسانند ؟ و او در پاسخم گفت كه آنان زنانى هستند كه اموال شوهرانشان را به ميراث براى / 188 فرزندان كسان ديگر باقى گذاشتند . « 12 » سپس رسول خدا ( ص ) گفت :
خشم خدا بر زنى افزون مىشود كه نسب كسى را كه از مردمى نيست وارد قومى مىكند كه از ايشان نيست و بر آنان برترى پيدا مىكند و گنجينههاى ايشان را مىخورد .
سپس گفت : به فرشتگانى از فرشتگان خداى عز و جل گذشتيم كه : خدا آنان را به گونهاى كه مىخواست ساخته بود ، و چهرههاشان را به هر گونه كه مىخواست قرار داده بود ، و هيچ بخش از بدنهاى آنان نبود كه تسبيح و حمد خدا نگويد و بانگ آن از هر ناحيه با صداهاى مختلف به گوش نرسد ، پس چون از جبرييل دربارهء آنان پرسش كردم گفت : آنان چنان كه مىبينى آفريده شدهاند ، و يكى از ايشان كه در كنار مصاحبش قرار گرفته هرگز به كلمهاى با او سخن نمىگويد ، و سرش را به طرف بالا بلند نمىكند و به طرف پايين فرود نمىآورد ، و
هامش
( 12 ) - يعنى آن زن فرزندى را كه از زنا فراهم مىآورد و آن را فرزند شوهرش قرار مىدهد .