زشت داشت و خشمناك مىنمود ، و او نيز همچون ديگران در حق من دعا كرد ، ولى نمىخنديد و آن شادمانى را كه ديگران داشتند نداشت ، پس گفتم : اى جبرييل ! اين كيست كه مرا از ديدار او ترس فرا گرفت ، و او گفت : ترسيدن از او روا است ، و ما همه از او بيمناكيم . او مالك نگاهبان دوزخ است ، هرگز نمىخندد ، و از آن گاه كه مأمور نگاهبانى از دوزخ شده ، هر روز از روز پيش خشم و غيظ او بر دشمنان خدا و نافرمانان نسبت به او افزايش پيدا مىكند و انتقام خدا را از ايشان مىگيرد ، و اگر به كسى پيش از تو نخنديده ، به هيچ كس پس از تو نيز نخواهد خنديد ، پس به او سلام كردم و او نيز به من سلام كرد ، و مرا به بهشت مژده داد ، پس به جبرييل گفتم : آيا به او فرمان نمىدهى كه آتش را به من بنماياند ، و جبرييل به او گفت : اى مالك : آتش دوزخ را به محمد بنما ، پس پرده از روى آن بركشيد ، و درى از آن را گشود ، پس شعلهاى درخشان در آسمان بالا رفت و چندان امتداد يافت كه گمان كردم به زودى مرا فرا خواهد گرفت ، پس گفتم : اى جبرييل به او بگو كه پوشش را بر آن فروافكند ، و به او فرمان داد و او گفت : باز گرد و آن در به جايگاه نخستين خود بازگشت . « 11 » / 186 سپس پيش رفتم و مردى درشت هيكل و گندمگون را ديدم و گفتم :
اى جبرييل ! اين كيست ؟ و او گفت كه : اين پدرت آدم است ، و او نزديك شد و گفت : روحى پاكيزه و بويى پاكيزه از تنى پاكيزه ، و سپس رسول خدا ( ص ) سورة المطففين را از آيهء هفدهم به بعد خواند :
كَلَّا إِنَّ كِتابَ الْأَبْرارِ لَفِي عِلِّيِّينَ * وَ ما أَدْراكَ ما عِلِّيُّونَ * كِتابٌ مَرْقُومٌ * يَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ
( تا پايان آيات ) ، گفت : پس بر پدرم آدم سلام كردم ، و او به من سلام كرد ، و براى او طلب آمرزش كردم و او براى
هامش
( 11 ) - و از اين حديث چنان برمىآيد كه جهنم در چارچوب آسمان نخستين يعنى نزديكترين آسمان به ما قرار دارد ، و مثلا جهنم كرهاى گداخته از كرات موجود در يكى از كهكشانها است ، يا خورشيدى از خورشيدهاى كهنه كه در آن انفجارهايى صورت مىگيرد كه ميليونها بار از انفجارهاى بمبهاى اتمى در دنيا شديدتر است ، يا آنچه سرور و نبى ما محمد ( ص ) ديده است گوشهاى از جهنم بوده است و خدا عالم است .