/ 134
عاقبت ارتداد
رهنمودهايى از آيات :
در دروس گذشته پروردگار كريم ما را از كفر ورزيدن پس از ايمان و از لغزش پس از ثبات و استوارى بر حذر داشت ، و اين بيم دادن به مناسبت آن بود كه در آنجا سخن از پيمانشكنى و وفا نكردن به سوگند به ميان آمده بود ، و اينك به درسى رسيدهايم كه در آن از كفر پس از ايمان به صورت كلى آن سخن مىرود ، و بيم دادن از خشم خدا مطرح است كه دامنگير هر كس مىشود كه - به گفتار يا كردار - از دين خود برگردد و مرتد شود ، مگر كسى كه به اجبار بر آن واداشته شده است كه به زبان سخنى كفرآميز بگويد ، در صورتى كه قلب او مطمئن است و هيچ ترديدى براى او پيش نيامده است ، و مرتد كسى است كه كفر را با تصميم قاطع پس از ايمان پذيرفته و در معرض عذابى عظيم قرار گرفته است ، بدان سبب كه دنيا را بر آخرت برگزيده ، كه خدا نور هدايت را از اين گونه كسان سلب مىكند ، و بر دلهاشان و گوشها و چشمهاشان مهر مىنهد ، و آنان از آشكارترين حقايق در پيرامون خويش غافل مىمانند ، و به تأكيد در آخرت زيانكار خواهند بود .
در صورتى كه صاحبان ثبات و استوارى بر هدايت ، على رغم آن كه در معرض پيشامدهاى مكروه قرار مىگيرند ، و پس از ابتلا به سرزمينهاى ايمن مهاجرت مىكنند ، باقى مىمانند ، كه خدا نسبت به آنان آمرزنده و مهربان است و آنان را مشمول رحمت و عنايت خويش در آن روز قرار مىدهد كه هر كس از خود دفاع مىكند ، پس به جزاى كامل عمل خويش رسد و / 135 چيزى از آن كاهش پيدا نمىكند .
اما براى آن كس كه پس از ايمان آوردن كافر شود ، خداوند مثلى مىزند