زبان آن كه چنين نسبتى را به او مىدهند اعجمى ( يعنى غير عربى ) است . » پس گفتند كه : مردى به نام ابو فكيهه از وابستگان طايفهء بنى الخضرمى كه زبانش غير عربى بود و به پيغمبر خدا ايمان آورده بود ، و از اهل كتاب بود ، رسول خدا را تعليم مىدهد ! ! بعضى از تفسيرها آن كس را غير از اين شخص دانستهاند ، و به هر صورت او زبان غير عربى داشت در صورتى كه قرآن به زبان عربى آشكار و واضح نازل شده است .
وَ هذا لِسانٌ عَرَبِيٌّ مُبِينٌ
- و اين آشكارا زبانى عربى است . »
ردّ بر شبهه
ترجمه هر اندازه هم كه مترجم بليغ باشد ، طبيعت زبان اصلى را كه از آن ترجمه صورت گرفته است نشان مىدهد ، زيرا كه هر لغت تعبيرى از فرهنگى است كه اين لغت وابستهء به آن است ، و زبان عربى قدرت آن را نداشت كه افكار داخل شدهء از خارج اين زبان را به دقت تعبير و بيان كند ، و ترجمه هرگز نمىتوانست با چنين وضوحى در بلاغت و نيروى نفوذ در قلب صورت بگيرد مگر اين كه مترجم توانسته باشد در فهم محتوى موضوع به صورت عميق دست يابد ، و به موضوعى كه از آن تعبير مىكند آگاهى كامل به دست آورد ، پس چگونه رسول ، در صورتى كه تنها مترجم محض باشد ، توانسته بود آن افكار مفصل و دقيق را از آن زبان بيگانه به صورت بسيار فصيح عربى درآورد ؟ ! [ 104 ] و از اين گذشته ، قلبى كه به خدا ايمان نداشته باشد ، قدرت تعبير كردن از خدا و سخن گفتن به نام او را با وضوح و صراحت و قدرت ندارد ، بدان سبب كه :
/ 131
إِنَّ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِآياتِ اللَّهِ لا يَهْدِيهِمُ اللَّهُ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ
- كسانى كه به آيات خدا ايمان ندارند ، خدا آنان را هدايت و راهنمايى نمىكند ، و آنان را عذابى دردناك در پى است . »