احكام روزه
روزه آن است كه انسان براى انجام فرمان پروردگار عالم از اذان صبح تا مغرب از چيزهايى كه روزه را باطل مىسازد خوددارى نمايد كه شرح آن بعداً گفته مىشود .
نيت
مسأله 1 - لازم نيست انسان نيت روزه را از قلب خود بگذراند و يا مثلًا بگويد فردا را روزه مىگيرم ، بلكه همين قدر كه با قصد قربت تصميم داشته باشد از چيزهايى كه روزه را باطل مىسازد از اذان صبح تا مغرب خوددارى نمايد كافى است .
مسأله 2 - انسان مىتواند در هر شب از ماه رمضان براى روزهء فرداى آن نيت كند ، و بهتر آن است كه شب اول ماه هم نيت روزهء همهء ماه را بنمايد .
مسأله 3 - در ماه رمضان نمىتوان روزهء ديگرى را نيت كرد ؛ چه واجب باشد يا مستحب و چه بر او واجب باشد ، مثل نذر و امثال آن و يا واجب نباشد مانند مسافر و امثال آن ، و اگر چنانچه نمىدانست يا فراموش كرده بود كه ماه رمضان است و نيت غير ماه رمضان كرد و بعداً متوجه شد از ماه رمضان محسوب مىگردد .
مسأله 4 - براى نيت روزه وقت معيّنى نمىباشد ، بلكه ميزان در نيت آن است كه انسان با تصميم و عزمى كه براى روزه بايد داشته باشد روزه بگيرد ، اگرچه از آن