تُخْرِجُونَ »
« 1 »
*
،
« وَ نَزَّلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً مُبارَكاً فَأَنْبَتْنا بِهِ جَنَّاتٍ وَ حَبَّ الْحَصِيدِ
- إلى قوله -
كَذلِكَ الْخُرُوجُ »
« 2 » ،
« وَ تَرَى الْأَرْضَ هامِدَةً فَإِذا أَنْزَلْنا عَلَيْهَا الْماءَ اهْتَزَّتْ وَ رَبَتْ وَ أَنْبَتَتْ مِنْ كُلِّ زَوْجٍ بَهِيجٍ * ذلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ وَ أَنَّهُ يُحْيِ الْمَوْتى وَ أَنَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ »
« 3 » .
بلى آنكه اموات نبات را نشر تواند كرد عِظام رُفات « 4 » را حشر تواند كرد .
كدام دانه فرو رفت در زمين كه نَرُست ؟ ! * چرا به دانهء انسانْت اين گمان باشد ؟ !
فرو شدن چو بديدى درآمدن به نگر * غروب شمس وقمر را چرا زيان باشد ؟ ! « 5 »
و نيز ما مىدانيم كه روح آدمى غير از بدن اوست چرا كه آدمى هميشه شعور به نفس خود دارد خواه در خواب و خواه در بيدارى و خواه در مستى و خواه در
هامش
( 1 ) - الرّوم : 19 . : « زنده را از مرده بيرون آرَد و مرده را از زنده ؛ و زمين را پس از مردگىاش زنده كند ، و همچنين شما [ از گورها ] بيرون آورده شويد » .
( 2 ) - سورهء ق : 9 - 11 . : « و از آسمان ، آبى با بركت فرو آورديم پس بدان رويانيديم بوستانها و دانههاى دروكردنى ( مانند : گندم و جو و ارزن ) - تا آنجا كه فرموده : - همچنين است بيرون آمدن [ از گور ] » .
( 3 ) - الحجّ : 5 - 6 . : « و زمين را [ در زمستان ] فسرده و مرده بينى ، پس چون آب [ باران ] بر آنها فرو آريم بجنبد و بردمد و از هرگونه گياهِ زيبا و بهجتانگيز بروياند * اين - مراحل آفرينش آدمى و رويانيدن گياهان - از آن روست كه خدا حقّ است و اينكه مردگان را زنده مىكند و اينكه بر هر كارى تواناست » .
( 4 ) - استخوانهاى شكسته و از هم پاشيده و ريزه ريزه شده .
( 5 ) - ديوان شمس ، مولوى . و ابيات در ديوان با تقديم و تأخير نقل شده است .