چنان كه حقّ تعالى مىفرمايد در حقّ ايشان :
« وَ يَقُولُونَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَ نَكْفُرُ بِبَعْضٍ وَ يُرِيدُونَ أَنْ يَتَّخِذُوا بَيْنَ ذلِكَ سَبِيلًا »
« أُولئِكَ هُمُ الْكافِرُونَ حَقًّا
« 1 »
»
. يعنى كه مىخواهند كه ميان كفر و اسلام از خود راهى ديگر بنهند و بگيرند و راهى ديگر نتوان نهاد و نتوان گرفت كه يا كفر باشد يا اسلام و هر كه به يك فرمان خدا كافر شد به همه كافر شد .
و جاى ديگر مىفرمايد :
« أَ فَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتابِ وَ تَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ فَما جَزاءُ مَنْ يَفْعَلُ ذلِكَ مِنْكُمْ إِلَّا خِزْيٌ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ يُرَدُّونَ إِلى أَشَدِّ الْعَذابِ
« 2 »
»
. يعنى :
شمااى خوانندگان كتاب ، هر آنچه مطابق علم و اعتقاد و موافق هوا و مراد شماست از قرآن باور مىكنيد ، و هر آنچه نه موافق هوا و مراد و علم و اعتقاد شماست بدان كافر مىشويد . چه جزا باشد آن كس را كه اين چنين فعل باشد إلّا رسوايى در اين عالم و سختترين عذابى در آن عالم .
و چندين جا اين معنى در قرآن مذكور شده ، و هركس كه حقّى واجب الإظهار را پنهان كند به جهت غرضهاى نفسانى [ و ] شهوانى يا براى تقليد آبا و اسلاف و تعصّب ايشان او را از جهودى نصيبى باشد .
همچنان كه جهودان ، صدق و راستى پيغمبر ما را مىدانستند و مىشناختند و از جاهلان عرب پنهان مىكردند ، چنان كه حقّ تعالى مىفرمايد :
« فَلَمَّا جاءَهُمْ ما عَرَفُوا كَفَرُوا بِهِ فَلَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الْكافِرِينَ
« 3 »
»
، يعنى : چون رسول و قرآن را بشناختند كافر شدند بدان . و جاى ديگر مىفرمايد : « رسول را مىشناسند چنان كه پسران
هامش
( 1 ) - النّساء : 150 و 151 .
( 2 ) - البقرة : 85 .
( 3 ) - البقرة : 89 .