به روز پانزدهم پيش پادشاه مرو * اگرچه سنگ دالش بر تو نرم نيز چون موم است
گريز نيز در اين روز ناپسند آمد * كه ره مخوف و هواى خلاص مسموع است
مكن دوازدهم با كسى مناظره [ اى ] * كه در خصومت اين روز صلح معدوم است « 1 »
[ ز روزهاى گزيده همين چهار آنگه * دراين حوائج درسلك نحس محطوم است ] « 2 » « 3 »
هامش
( 1 ) - علّامه مجلسى رحمه الله اين ابيات را از خواجه نصيرالدّين طوسى دانسته و همه را با تفاوتى ناچيز كه در برخى از كلمات مشاهده مىشود ، در كتاب السماء و العالم بحار الانوار ج 69 ص 142 آورده است .
( 2 ) - اين بيت در آخر ابيات ديگر در بحار نقل شده است .
( 3 ) - در مناقب ابن شهر آشوب روايتى از حضرت كاظم عليه السلام در تعارض با روايت معلّى نقل شده است ، البتّه علّامهء مجلسى رحمه الله روايت ثانى را هم از نظر سند قوىتر دانسته و هم به جهت شهرت ميان اصحاب ، و يكى از فضلاى محترم نيز ذيل حديث نخست در زيرنويس همان مجلّد آن دو را شرح نموده است . علاقمندان در صورت تمايل مىتوانند به كتاب بحار الأنوار مجلّد 59 ، ص 100 مراجعه فرمايند .