طول 14 سانتيمتر ، عرض 7 ، عدّهء اوراق 118 ( شمارهء ثبت 4142 ) . » اين نسخه را مرحوم عبرت نائينى بخطّ نستعليق خوش و بدستور علّامه على اكبر دهخدا مؤلّف « لغتنامه » نوشته است . جزء اوّل ( كه مورد بحث ) است ) از صفحهء 1 تا صفحهء 95 و جزء دوّم از صفحهء 96 ببعد را اشغال كرده است .
چون جزء دوّم اين نسخه شامل ترجمهء الهيّات و طبيعيّات از كتاب اشارات شيخ است ، نويسندهء فهرست كتابخانهء مجلس گمان برده كه جزء اوّل نيز ترجمهء منطق اشارات است . از تطبيق اين نسخه با نسخههاى استانبول [ 1 ] آشكار ميگردد كه رسالهء منطق مزبور ربطى بمنطق اشارات ندارد و در انتساب آن بانورى نيز مجوّزى نيست . در ظهر نسخهء اياصوفيّه كه بخطّ نستعليق خوانا نوشته شده و گمان نمىرود جديدتر از قرن نهم كتابت شده باشد ، چنين ثبت شده : « هذا كتاب دانش نامهء علائى من تأليف الشّيخ الرّئيس ابى على سينا رحمه اللّه رحمة واسعة . » امّا اين رسالهء منطق جز منطقى است كه در نسخههاى مشهور « دانشنامهء علائى » ابن سينا آمده . اينك بخشهايى را از رسالهء مورد بحث از روى نسخهء اياصوفيّه [ 2 ] در متن و اختلافات را طبق نسخهء مجلس شوراى ملّى در حاشيه نقل ميكنيم و معادل آنها را هم از بخش منطق دانشنامهء علائى ابن سينا براى مقايسه ثبت مينمائيم [ 3 ] .
هامش
( 1 - 2 ) كه آقاى دكتر مهدوى عكسبردارى كردهاند .
( 3 ) در يك مورد كه نسخهء مجلس اصح بود بر خلاف اين ترتيب عمل كردهايم .