و فرق ميان [ ادراك ] « 1 » اول و ( ميان ) « 2 » ادراك ثانى آنست كه ( در ) « 3 » ادراك اوّل رسيدن صورت است به قوت مدركه از نفس خويش ، نه « از قوت » « 4 » ديگر . و ادراك ثانى رسيدن « صورت » « 5 » است به قوت مدركه از « قوت » « 6 » ديگر .
و از جملهء قوتهاى « باطن حيوانى يكى قوت » « 7 » بنطاسياست « كه » « 8 » آن را حس مشترك خوانند . و اين قوتيست كه در تجويف اوّل از دماغ « رسته » « 9 » است و صورتهائى كه اندر حواسّ ظاهر ( آيد ) « 10 » همه درين قوت مجتمع « شود » « 11 » .
و از جملهء ( اين ) « 12 » قوتها [ يكى ] « 13 » قوتى است كه آن را [ قوت ] « 14 » مصوره خوانند ، و « او قوتى است مركب » « 15 » در آخر تجويف اوّل ( از ) « 16 » دماغ كه
هامش
( 1 ) - ف ندارد .
( 2 ) - س ل د ح آ س : افزوده .
( 3 ) - د آ افزوده .
( 4 ) - ل د م ح آ س : از قوتى .
( 5 ) - آ س : به صورت - ف ندارد .
( 6 ) - ف : قوت و ادراك - نسخ ديگر : قوتى .
( 7 ) - ف ندارد - م د ل ح : باطن حيوانى قوة - آ : حيوانى قوت .
( 8 ) - به غير از نسخه ف ، نسخ ديگر : و .
( 9 ) - نسخ ديگر : مركب ، ظاهرا صحيح همين طور است .
( 10 ) - نسخ ديگر افزوده .
( 11 ) - ل د م ح ف : شوند .
( 12 ) - نسخ ديگر افزوده .
( 13 ) - در نسخ ديگر نيست .
( 14 ) - در نسخ ديگر نيست .
( 15 ) - س آ : و اين قوتيست كه مركب است - ل د م ح : و اين قوتيست مركب .
( 16 ) - نسخ ديگر افزوده .