« اين » « 1 » قوت آنست كه « جسمى ديگر را با مشابه » « 2 » جسم خويش [ مستحيل ] « 3 » كند « بدل آن چيز كه ازو تحليل افتد » « 4 » . و « ديگر » « 5 » قوت منميّه است و فعل « اين » « 6 » قوت آنست كه جسم خويش را « زيادتى دهد » « 7 » به غذا « مناسب اندر جهتهاى طولانى و عرضانى و عمقانى » « 8 » تا بغايت كمال ( رسد ) « 9 » . « و سيّم » « 10 » قوت مولده است و فعل اين قوت آنست كه از جسم خويش چيزى بستاند كه « مانندهء وى باشد به قوت » « 11 » و در آن « افعالى كند از » « 12 » تغيير و « تمزيج » « 13 » تا « مانندهء وى » « 14 » شود بفعل .
هامش
( 1 ) - ل م د ح : آن .
( 2 ) - ل م د ح آ : جسمى ديگر بمشابهت - س ف : جسم ديگر را بمشابهت - ف :
جسم ديگر را بطريق استحالت مشابه .
( 3 ) - ف ندارد .
( 4 ) - آ : بد آنچ از او منحل شده باشد - س : بدل آنچ ازو متحلل شده باشد - ل م د ح : بدل آن چيزى كه از ان تحليل افتاده بود - ف : بدل آن چيزى كه ازو تحليل افتذ .
( 5 ) - ف : دوّم .
( 6 ) - ل د م : آن .
( 7 ) - نسخ ديگر - زيادت كند .
( 8 ) - س آ : زيادتى مناسب بر جهتهاى طولانى و عرضانى و عمقانى - ل د م ح :
زيادتى متناسب در جهتها چون طول و عرض و عمق - ف : زيادت متناسب در جهات طولانى و عرضانى و عمقانى .
( 9 ) - نسخ ديگر افزوده .
( 10 ) - ف : سهام .
( 11 ) - ل م د ح : مانندهء وى بود در قوت - ف : مانندهء وى باشد به قوت .
( 12 ) - ف س آ : افعال كند از - م د ل : فعلها كند مثل .
( 13 ) - ف : تمييز .
( 14 ) - ف : مثل او .