باب هفتم در « درست » « 1 » كردن ثبات نفس مردم بذات خويش و مستغنى شدن ( او ) « 2 » از بدن و « هر چه » « 3 » بدين « پيوندد » « 4 »
درست كرديم در فصول گذشته كه [ محّل ] « 5 » معقولات كه « آن نفس انسانيست » « 6 » ، نه جسم « است » « 7 » و نه « قوتى در جسم » « 8 » . اكنون مىگوئيم كه نفس مردم تصوّر معقولات نه « بآلت » « 9 » جسمانى كند ، چون قوت وهمى يا فكرى ، براى آنكه « اگر اين تعقلات » « 10 » نفس مردم بالت جسمانى بودى ، « تعقل » « 11 » ذات خويش نكردى و « تعقل » « 12 » آلت هم نتوانستى كردن ( و ادراك آنكه وى عاقل ذات خويش است نتوانستى كردن ) « 13 » براى آنكه ميان « وى » « 14 » و « ميان ذات وى » « 15 » آلتى نيست و ميان
هامش
( 1 ) - آ : راست .
( 2 ) - س آ ح م د ل ندارد .
( 3 ) - م د ح ف ل س : آنچه .
( 4 ) - ح م د ل : تعلق دارد .
( 1 ) - آ : راست .
( 2 ) - س آ ح م د ل ندارد .
( 3 ) - م د ح ف ل س : آنچه .
( 4 ) - ح م د ل : تعلق دارد .
( 5 ) - در ف نيست .
( 6 ) - م د ح ل : نفس انسانيست - ف : نفس انسان راست .
( 7 ) - ف : راست - آ : است نه جسمانى .
( 8 ) - ف : قوت در جسم راست .
( 9 ) - آ : بآلتى .
( 10 ) - م د ف : اگر تعقلات - ح : اين تعقلات - س آ : اگر اين معقولات .
( 11 ) - ف آ س : بعقل .
( 12 ) - ف آ س : بعقل .
( 13 ) - م د ح افزوده - س آ : و ادراك آنكه وى عاقل ذات خويش است ، از اصل متن ساقط شده و در كتاب معاد چنين است : « و لا ان تعقل انها عقلت » ، رجوع شود بصفحه 292 كتاب نجاة .
( 14 ) - ف : او .
( 15 ) - ح س آ : ذات وى - ف : ميان آلت او .