« حفظ آن صورتها كند » « 1 » كه در حسّ مشترك باشد . « و اگر خواهى كه بدانى كه حفظ مرقوتى را باشد جز از آن قوتى كه در وى قبول باشد ، حال اعتبار كن از آب » « 2 » كه آب شكل قبول كند و حفظ شكل ( قبول ) « 3 » نكند .
و ازين جمله قوتى است كه « آن قوت را متخيله گويند و مفكره نيز خوانند » « 4 » . مركب ( است ) « 5 » در تجويف اوسط از دماغ و فعلش تركيب و تفصيل « صورت است و معانى با يكديگر و از يك ديگر » « 6 » .
و بعد از « ين » « 7 » قوت متوهمه است « كه » « 8 » مركب است در آخر تجويف اوسط از دماغ « و معانى دريابد نامحسوس ، لكن نامحسوسات جز وى چون معنى عداوت از عدوّ و معنى صداقت از صديق و معنى منفّر كه
هامش
( 1 ) - ل م د : كه او حفظ صورتها كند - آ : حفظ آن صورتها .
( 2 ) - م د آ س ح ل : و اگر خواهى كه بدانى كه حفظ مرقوتى را باشد جز از آن قوت كه در آن قبول باشد حال آب اعتبار كن - از ف قسمتى از عبارات ساقط شده و فقط : « اين حال از آب اعتبار كن » افزوده شده .
( 3 ) - آ س ف افزوده .
( 4 ) - ف : كه او را قوت متخيله و مفكره نيز خوانند - ح م د ل : آن را قوت مخيّله خوانند و نيز مفكره خوانند و - آ س : كه آن را قوت متخيله خوانند ؛ ظاهرا متخيّله صحيح است و در كتاب معاد : « ثم القوة التي تسمى متخيله بالقياس الى النفس الحيوانيه ، و مفكّرة بالقياس الى النفس الانسانيه » ، رجوع شود بصفحه 266 كتاب نجاة .
( 5 ) - نسخ ديگر افزوده .
( 6 ) - م د ح س آ : صورست و معانى - ف : صورت و معانيست .
( 7 ) - س ل : آن .
( 8 ) - ف : واو .