محدود كند .
شرح آيات :
[ 84 ] كنارهء جزيرة العرب مسكن قوم مدين بود كه فراخى / 106 روزى آنان را سرمست كرده بود ، به يكديگر ستم مىكردند و از پيمانه و ترازو مىكاستند و در زمين تباهكارى مىكردند .
خداوند شعيب را فرستاد و او آنان را به پرستش خدا و اجراى تعاليم آسمانى فرا خواند . از خود پرستى و نيز پرستيدن ثروت فانى بر حذر داشت . از كاستن پيمانه و ترازو نيز بيم داد ، زيرا اين كار نوعى ستم و پيوندى فاسد ميان آدميان ، و سبب نابودى خير است ، و همچنين آنان را از روزى كه عذابش فراگير است و گريز از آن نشدنى است بر حذر داشت .
وَ إِلى مَدْيَنَ أَخاهُمْ شُعَيْباً قالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ
- و بر مدين برادرشان شعيب را فرستاديم . گفت : اى قوم من ! خداى يكتا را بپرستيد ، شما را هيچ خدايى جز او نيست . » قوم مدين مانند ديگر اقوام جاهل بودند كه مدّعى ايمان ظاهرى به خدا بوده ، در واقع رسالت او را نمىپذيرفتند . از اين رو شعيب قوم خود را به پرستش خداوند فرا خواند و گفت كه شريعت را در روابط اجتماعى خود حاكم كنند و چنين نباشد كه به ذكر نام خداى سبحان بسنده كرده خدايان ديگرى را بپرستند چنان كه كاهنان و طاغيان و اشراف و ثروتمندان مىكنند .
وَ لا تَنْقُصُوا الْمِكْيالَ وَ الْمِيزانَ إِنِّي أَراكُمْ بِخَيْرٍ
- و در پيمانه و ترازو نقصان نكنيد ، اينك شما را در نعمت مىبينم . » مراد اين است كه من زندگى مادّى شما را مرفّه مىبينم امّا هر لحظه ممكن است اين رفاه به سبب ظلم اجتماعى كه دامنگيرتان شده است از ميان برود .
وَ إِنِّي أَخافُ عَلَيْكُمْ عَذابَ يَوْمٍ مُحِيطٍ
- و از روزى كه عذابش شما را فرو گيرد بيمناكم . »