اين سخن همچون صاعقهاى بر سر آن قوم بود ، زيرا از آنان مىخواست كه مسير انديشه ، برنامهء زندگى ، ارزشهاى رفتارى و نظام سياسى و اقتصادى جامعهء خود را دگرگون كنند .
پرستش خدا يعنى پذيرفتن روشها و ارزشهاى الهى . پرستش خدا يعنى ترك ارزشهاى فرهنگى مسلّم كه مردم با آنها خو گرفتهاند و مقدّسشان مىدانند و شكّى بدانها راه نمىيابد و انديشه به آنها نزديك نمىشود و نبايد در آنها مناقشه كرد . اين مقدّسات در كتابهاى كاهنان آمده و ارزشهايى است كه هر كس با آنها درافتد از جامعه طرد و به اشدّ عذاب محكوم مىشود .
پرستش خدا در وهلهء دوم ترك سلطهء بزرگان قبايل و سرشناسان جامعه و صاحبان زر و زور است . از اين رو واكنشهاى اوّليّه در برابر دعوت ردّ مطلق بود .
مستكبران و تباهكاران به مردم چنين تلقين مىكردند كه پيشرفت و رفاه و رسيدن به لذايذ و حتّى روزى طبيعى كه اين همه براى آنان فراهم مىشود ، نتيجهء كيان / 83 اجتماعى و فرهنگى و نظام سياسى و اقتصادى مسلّط بر جامعه است و با فروپاشى كيان اجتماعى و نظام موجود ، همهء منافع و فوايد از ميان مىرود . از اين رو پيامبرشان صالح ( ع ) ياد آورى كرد كه خيرات همه از خدايى است كه ايشان را آفريده و بر آباد كردن زمين توانا ساخته است .
هُوَ أَنْشَأَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَ اسْتَعْمَرَكُمْ فِيها
- اوست كه شما را از زمين پديد آورد و خواست كه آبادانش داريد . » خداست كه ژرف نگرى را در آدمى به وديعه نهاده و او را توانا ساخته و آنچه را در زمين است به تسخير او در آورده ، اينها شروط آباد كردن زمين و ايجاد شهرهاست ، و نظام فاسد دزد منافع مردم و راهبر ايشان به سوى هلاك است . اگر مردم نظام فاسد را رها نكنند و به راه راست در نيايند شهرشان با فنا رو به رو مىگردد .
فَاسْتَغْفِرُوهُ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ إِنَّ رَبِّي قَرِيبٌ مُجِيبٌ
- پس از او طلب آمرزش كنيد و به سوى او توبه كنيد كه خداى من نزديك و پاسخگوست . »