تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 61

مساهمون:

ص٦١
/ 71

هود گفت : من به خدا توكّل كردم

رهنمودهايى از آيات :

هود ( ع ) از جانب خدا به قوم عاد فرستاده شد و با همان نداى ايمانى سلف خود نوح ( ع ) آنان را به سوى حق تعالى فرا خواند : 1 - خداى يگانه را كه جز او معبودى نيست بپرستند و بدانند كه پرستش طاغيان يا بت‌ها افترا و گمراهى است . 2 - گفت كه از آنان مزدى نمىخواهد و اجرش بر خدايى است كه وى را آفريد . آيا نمىانديشند تا بدانند ميان پيامبر راستين و آن طاغيان و كاهنان مفترى كه هدفشان سلطه و استكبار در روى زمين است ، فرقهاست . 3 - از آنان خواست كه خود را اصلاح كنند و به تعاليم الهى باز گردند تا نعم خدا بر ايشان افزون‌تر شود و نيروى فعلى آنان بيشتر گردد و اگر نپذيرند از گناهكاران و مخالفان خدا و رسول او و نيز سزاوار عذاب خواهند بود . / 72 امّا قوم هود هر سه دعوت را رد كردند و گفتند : دليل كافى بر راستى پيامبرى خود ندارى و ما خدايان خود را رها نمىكنيم و با اين كه تو مزدى نمىخواهى ، زمام امور خود را به دست تو نمىدهيم ، و پنداشتند كه سخن نوح ناشى از جنونى است كه به سبب خشم خدايان بر او رسيده است . آن گاه هود از قوم خود كنار كشيد و از بت پرستى آنان بيزارى نمود و خدا را بر اين امر گواه گرفت و دل به خدا بست و با همهء آنان به مبارزه برخاست و فرمود : او را مهلت ندهند و هر چه مىتوانند كيد كنند ، تا وى نهايت ناتوانى ايشان را در راه مخالفت كفر آميز بداند . هود به خدايى دل بسته بود كه دارندهء هر جاندار و مدبّر كارهاى اوست . وى سالك