قالَ رَبِّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ أَنْ أَسْئَلَكَ ما لَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ وَ إِلَّا تَغْفِرْ لِي وَ تَرْحَمْنِي أَكُنْ مِنَ الْخاسِرِينَ
- گفت : اى پروردگار من ! پناه مىبرم به تو اگر از سر ناآگاهى چيزى بخواهم ، و اگر مرا نيامرزى و بر من رحم نگيرى زيانكار خواهم بود . » آمرزش خدا از ضروريّات زندگى براى آدمى است تا آثار گناهان و خطاها را كه وى هميشه در معرض آنهاست از ميان ببرد و بدون آمرزش اين آثار در دل جايگير شده ، و حجاب عقل مىشود . رحمت الاهى نيز يكى ديگر از ضروريّات است تا انسان پاك بماند و ضعف و ناتوانى او را به سوى گناهان نكشد . در دعا آمده است : « اللّهمّ اغننا بحلالك عن حرامك ، و بطاعتك عن معصيتك ، و بفضلك عمّن سواك . . . » يعنى خدايا ما را با حلالت از حرام ، با طاعتت از نافرمانى و با فضل و بخشش از ديگران بىنياز كن . رحمت خداست كه آدمى را از گناهان باز مىدارد و در اين مورد فرقى ميان پيامبر و غير او نيست .
[ 48 ] نوح با فرمان خدا به زمين آمد و دو هديه آورد : سلام و بركت .
« سلام » به معنى حفظ نعمتى است كه اكنون برجا و موجود ، و به دنبال آن دفع ضررى كه سبب زوال نعمتهاست ، و « بركت » يعنى افزونى نعمتها و پيشرفت در عرصهء زندگى .
«
قِيلَ يا نُوحُ اهْبِطْ بِسَلامٍ مِنَّا وَ بَرَكاتٍ عَلَيْكَ وَ عَلى أُمَمٍ مِمَّنْ مَعَكَ
- گفته شد : اى نوح ! با سلامت و بركاتى كه بر تو و آنها كه همراه تواند ارزانى داشتهايم فرود آى . » سلام و بركت از سوى خدا و به سبب رسالت است و كسى كه به رسالت وقعى نگذارد ، از آن دو محروم ، و منكر رسالت مىشود از اين رو قرآن برخى امّتها را مشمول سلام و امن دانسته و برخى ديگر را محروم شمرده است .
«
وَ أُمَمٌ سَنُمَتِّعُهُمْ ثُمَّ يَمَسُّهُمْ مِنَّا عَذابٌ أَلِيمٌ
- و امّتهايى هستند كه آنها را بر خوردار مىسازيم ، آن گاه دستخوش عذاب دردآور مىشوند . » / 68 زيرا گروه دوم رسالت را نپذيرفته و دين خود را تغيير دادهاند ، و اين آيه