ظاهرا ضمير در « إنّها » به « آيات » بر مىگردد ، از اين رو معنى چنين است : نشانهها بر طريق ثابت نهاده شده . و « ثبات » راه آشكار بودن آن است چنان كه در حديث منقول از اهل بيت ( ع ) آمده : « و السّبيل فينا مقيم » . « 4 » [ 77 ] اين راه را جز مؤمنان نمىسپرند و آنان حقّا در زمرهء متوسّمين ( حق بينان ) اند . زيرا / 480 ايمان همانا بينش آدمى است كه با آن بينش به حقايق آشكار مىنگرد و حقايق واقعى را كه در وراى آن است مىبيند .
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِلْمُؤْمِنِينَ
- و مؤمنان را در آن عبرتى است » .
در حديث آمده : « اتّقوا فراسة المؤمن فانّه ينظر بنور اللَّه » . « 5 »
اصحاب ايكه در پشت ابر
[ 78 ] در اين جا به شاهد تاريخى ديگرى بر مىخوريم : اصحاب ايكه ، كه خداوند مزارعى به ايشان داده بود امّا كافر شدند و به خويشتن ستم كردند .
وَ إِنْ كانَ أَصْحابُ الْأَيْكَةِ لَظالِمِينَ
- مردم ايكه نيز ستمكار بودند » .
[ 79 ] كفر و ستمكارى آنان را گرفتار تيرگيها كرد : هفت روز گرما بر ايشان چيره شد و سپس ابرى آسمان را فرا گرفت كه اميد داشتند هوا خنك شود .
همه در زير آن گرد آمدند ، ناگهان صاعقهاى آمد و همه را سوزانيد .
فَانْتَقَمْنا مِنْهُمْ
- از آنان انتقام گرفتيم » .
از ياران ايكه و قوم لوط براى ما عبرتى ماند و آن اين كه در زندگى گاهى رحمت است و گاهى انتقام ، پس به نعمت نبايد غرّه شد . بايد پيوسته از روز انتقام ترسيد . اينك قصّههاى ايكه و لوط و اينك آثار ويرانههاى آنها پيش چشم مردم است !
وَ إِنَّهُما لَبِإِمامٍ مُبِينٍ
- و شهرهاى آن دو قوم آشكارا بر سر راهند » .
هامش
( 4 ) - مجمع البيان ، ج 6 ، ص 343 .
( 5 ) - بحار ، ج 17 ، ص 75 شمارهء 9 .