رسالت و ساير نعم معنوى و مادّى خدا را به سبب كفر و ناسپاسى به نقمت بدل مىكنند ؟ ! اين ستمكاران پيروان خود را به نابودى مىكشانند و به دوزخ كه در آتش آن مىسوزند و نيز به قرارگاه بد سوق مىدهند . آنان نعمت را به نقمت بدل مىكنند ، چرا كه شريكانى براى خدا مىتراشند از قبيل قدرتهاى ظالم و علماى سوء و به وسيلهء آنها مردم را از ايمان به خدا باز مىدارند . پايان كار آنان آتش دوزخ است .
شكر نعمت توحيد در واقع نيايش به خدا براى تحكيم رشتههاى ايمان و نيز انفاق بر محرومان در نهان و آشكار و همچنين ترس از شما روز قيامت است كه خريد و فروش و دوستى در آن نخواهد بود .
چرا خداوند را سپاس نگوييم ؟ اوست كه آسمانها و زمين را آفريده ؛ آب را از آسمان فرود آورد و ميوههايى گوناگون را كه روزى با بركت ماست پديد آورد ؛ بادها به ارادهء او كشتيها را در / 408 دريا حركت دادند ؛ نهرها را پديد آورد و بالاتر از اينها خورشيد و ماه به فرمان او همواره در كارند ؛ و نيز روشنايى و تاريكى و هزارها بلكه ميليونها نعمت را كه بيرون از شمار است به ما ارزانى داشت تا به رفاه و تكامل برسيم . امّا آدمى ستمكار و طغيانگر و كافر نعمت است و از اين رو همانند شجرهء خبيثه است كه از زمين كنده مىشود و نمىتواند پايدار باشد ، چنان كه در بخش پيشين گذشت .
شرح آيات :
ستمكاران پيروان خود را به نابودى مىكشانند
[ 28 ] مقصود از نعمتهايى كه خداوند به مردم داده ، اين است كه در صورت رسيدن به اهداف خود شكرگزار باشند و در زندگى معنوى مايهء تكامل و هدايت و طبع بلند آنان گردد ، حال آن كه برخى از پيشوايان كفر به فساد در زمين مىكوشند ؛ به جاى آن كه از طعام بهره برند تلفاش مىكنند و به جاى آن كه درماندگان و فقيران را اطعام كنند ، طعام را وسيلهء استعباد و خوار كردن مردم قرار مىدهند ، و به جاى آن كه نعمت سبب آرامش و رضاى خاطر آنان باشد ، طغيان و حرص و