جزاى خوب براى او خوشايند نيست كه عذاب را آرزو مىكند ؟ آرى ، كافران در حقيقت از آنچه بر سر پيشينيان : قومهاى نوح ، عاد ، ثمود ، لوط ، اصحاب الرّسّ و ديگران آمده است غافلند .
وَ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمُ الْمَثُلاتُ وَ إِنَّ رَبَّكَ لَذُو مَغْفِرَةٍ لِلنَّاسِ عَلى ظُلْمِهِمْ
- پيش از آنها عذابهايى بوده است و پروردگار تو مردم را با آن كه ستم كردهاند مىآمرزد . » رحمت خدا بر غضب او پيشى جسته است و اين بشارتى براى گناهكاران است كه اگر توبه كنند خدا توبهء آنان را مىپذيرد . مشكل بيشتر مردم اين است كه چون خود را گرفتار فساد مىبينند از رحمت الاهى نوميد مىشوند و يقين مىكنند كه خدا آنان را نخواهد بخشيد و هم چنان گناهكار مىمانند .
/ 300
وَ إِنَّ رَبَّكَ لَشَدِيدُ الْعِقابِ
- و خداى تو به سختى عقوبت مىكند . » خداوند به بندگانش مهربان است و توبهشان را مىپذيرد ، امّا به كسى كه در ظلم پافشارى كند كيفر سختى مىدهد . پس بخشايش خدا به حدود زندگى روزمرّه محدود مىشود ، و هر گاه كسى در ظلم به حدّ افساد برسد ، جايگاه او دوزخ است .
در مجمع البيان آمده : چون اين آيه فرود آمد ، رسول گرامى ( ص ) فرمود :
« اگر عفو و گذشت خدا نبود زندگى براى كسى گوارا نمىشد و اگر ترس از خدا و مجازات او نبود مردم بىاعتنا و لاابالى مىشدند » . « 7 »
جانشينى
[ 7 ]
وَ يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِنْ رَبِّهِ
- كافران مىگويند چرا از جانب پروردگارش آيتى بر او نازل نمىشود . » اين آياتى كه آمده است براى كافران بسنده نيست ، بلكه زياده مىطلبند ،
هامش
( 7 ) - تفسير صافى ، ج 3 ، ص 58 .