و ساير خدايان دروغين شدند و اين خدايان به هنگام نزول عذاب به يارى آنان نشتافتند ، عذاب خدا سخت و دردناك است .
/ 122 پس هر كه از عذاب آخرت بترسد ، نابودى قريهها براى او عبرتى خواهد بود امّا آن كه از روز رستاخيز كه مردم و فرشتگان در آن حضور مىيابند نترسد ، آيات و عبرتها به حال او سودى نخواهد داشت .
شرح آيات :
[ 96 ] هدف از ارسال پيامبران به سوى مردم اين بوده كه آنان را به كار بستن پيمان فطرت وادارند ، و خردهايشان را بيدار كنند و اين پيامبران نيازى به آوردن معجزه نداشتند ، با اين همه رحمت خداوند سبحان ايجاد كرد كه حجّت به طور قاطع تمام شود و بى اتمام حجّت كامل عذابشان نكند ، از اين رو فرمود :
وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى بِآياتِنا وَ سُلْطانٍ مُبِينٍ
- و ما موسى را همراه با آيات و حجّت آشكار خويش فرستاديم . » اين معجزه مار بزرگى بود كه همهء ريسمانهاى ساحران را بلعيد و سرانجام ساحران به خداوند ايمان آوردند . و معجزهء ديگر « يد بيضا » بود ، امّا فرعون رسالت موسى را نپذيرفت .
[ 97 ]
إِلى فِرْعَوْنَ وَ مَلَائِهِ فَاتَّبَعُوا أَمْرَ فِرْعَوْنَ
- نزد فرعون و مهتران قومش ، امّا آنان پيرو فرمان فرعون شدند . » آن قوم پيرو فرمان فرعون شدند كه مدّعى خدايى بود ، امّا راه فرعون نه بر پايهء خرد و تجربه ، بلكه بر پايهء خواهش نفس و شهوات بود ، و آدمى چه قدر بايد ظالم به نفس باشد كه از كسى كه اسير شهوات است پيروى كند ، و اگر ميزان طاعت هواى نفس و شهوات باشد بهتر آن است كه تو از شهوات خود پيروى كنى نه از شهوات ديگران ! / 123 ميزان در اطاعت از ديگرى اين است كه وى خردمندتر و مجرّبتر باشد ، امّا اگر اوامر او سبك و بى خردانه و قائم بر پايهء واكنشهاى مرحلهاى و آنى باشد و نيز بر اساس روش عقلانى و ايمانى سالم نباشد چگونه مىتوانى از او اطاعت