[ الورد المورود ] : « ورود » در آمدن به آب ، و اصل آن نزديك شدن به ورود در آب است . مراد اين است كه چه بد است آن آبى كه تشنگان براى زنده نگاه داشتن خود بدان وارد مىشوند ، يعنى آتشى كه در آن داخل مىشوند .
99 [ الرّفد المرفود ] : عطايى كه به آنان بخشيده مىشود .
100 [ قائم ] : باقى ، اگر چه اهل آن قريه نابود شده باشند .
[ حصد ] : به معنى محصود ( درويده ) ، مراد چيزى است كه درو شده و اثرش از ميان رفته باشد .
101 [ تتبيب ] : زيان و صدمه زدن .
/ 121
كار فرعون درست نبود
رهنمودهايى از آيات :
خداوند موسى را با آيات روشن و حجّت آشكار ( معجزه ) فرستاد . « آيات » همان ارزشهايى بود كه موضوع دعوت موسى را تشكيل مىداد و نيز حقايقى كه آنها را به مردم بيان مىكرد و همان فطرت فراموش شدهاى كه آن را در دلها زنده گردانيد و معرفتى كه از آن ناآگاه بودند و خداوند آگاهشان كرد .
موسى با حجّت و برهان نزد فرعون و بزرگان قوم او آمد ، امّا بزرگان نپذيرفتند و از فرعون پيروى كردند كه ناكامل و هدايت نايافته بود ، زيرا وى پيروان خود را به جايگاه بد يعنى دوزخ فرا مىخواند كه لعنت خدا در دنيا و آخرت را به دنبال داشت .
چه راهنمايى و پذيرايى بدى بود ! آيا خداوند به آنان ستم كرد ؟ نه ، ايشان به خود ستم كردند كه پيرو فرعون