تعبيرِ به « دستگيره » در اينجا گويا اشاره به اين است كه مردم براى وصول به مقام قرب الى اللّه ، بايد به وسيلهاى چنگ بزنند و بالا بروند ، كه از همه مهمتر و مطمئنتر ، دستگيرهء حبّ فى اللَّه و بغض فى اللَّه است .
اين به خاطر آن است كه پيوند محبّت با دوستان خدا و اقتدا و تأسّى به اولياء عاملى است براى حركت در تمام زمينههاى اعمال خير و صفات نيك .
بنابراين ، با احياء اين اصل ، اصول ديگر نيز زنده مىشود ؛ و با ترك اين اصل ، بقيّه تضعيف يا نابود مىگردد .
4 - در حديث ديگرى از امام صادق عليه السلام مىخوانيم كه خطاب به يكى از يارانش به نام جابر كرد و فرمود : « اذا ارَدْتَ انْ تَعْلَمَ انَّ فيكَ خَيْراً فَانْظُرْالى قَلْبِكَ فَانْ كانَ يُحِبُّ اهْلَ طاعَةِ اللَّهِ وَ يُبْغِضُ اهْلَ مَعْصِيَتِهِ ، فَفيكَ خَيْرٌ ، وَ اللَّهُ يُحِبُّكَ ؛ وَ انْ كانَ يُبْغِضُ اهْلَ طاعَةِ اللَّهِ وَ يُحِبُّ اهْلَ مَعْصِيَتِهُ ، فَلَيْسَ فيكَ خَيْرٌ ، وَ اللَّهُ يُبْغِضُكَ وَ الْمَرْءُ مَعَ مَنْ احَبَّ ؛ هرگاه بخواهى بدانى در تو خير و نيكى وجود دارد يا نه ؟ نگاهى به قلبت كن ! اگر اهل اطاعت الهى را دوست مىدارد و اهل معصيت را دشمن مىشمرد ، تو انسان خوبى هستى ، و خدا تو را دوست دارد ؛ و اگر اهل اطاعت الهى را دشمن مىدارد و اهل معصيتش را دوست مىدارد ، نيكى در تو نيست ، و خدا تو را دشمن مىدارد ؛ و انسان با كسى است كه او را دوست مىدارد ! » « 1 »
جملهء « وَالْمَرْءُ مَعَ مَنْ احَبَّ » اشارهء لطيفى به اين واقعيّت است كه هر انسانى از نظر خطّ و ربط اجتماعى و خلق و خو و صفات انسانى و همچنين سرنوشت نهايى در روز رستاخيز ، با كسانى خواهد بود كه به آنها عشق مىورزد و پيوند محبّت دارد ؛ و اين نشان مىدهد كه مسألهء « ولايت » در مباحث اخلاقى سرنوشت ساز است .
5 - در حديث ديگرى از امام باقر عليه السلام مىخوانيم كه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : « وُدُّ الْمُؤمِنِ لِلْمُؤْمِنِ فِى اللَّهِ مِنْ اعْظَمِ شُعَبِ الْايمانِ ، الا وَ مَنْ احَبَّ فِى اللَّهِ وَابْغَضَ فِى اللَّهِ وَ اعْطى فِى اللَّهِ وَ مَنَعَ فِى اللَّهِ فُهُوَ مِنْ اصْفِياءِ اللَّهِ ؛ محبّت مؤمن نسبت به مؤمن به خاطر خدا از بزرگترين شاخههاى ايمان است « 2 » ؛ آگاه باشيد كسى كه به خاطر خدا دوست بدارد
هامش
( 1 ) . اصول كافى ، جلد 2 ، صفحهء 126 .
( 2 ) . در مصباح اللّغه آمده است كه شعبه به معنى شاخه درخت است و جمع آن شعب مىباشد .