أَدْرِي ما يُفْعَلُ بِي وَ لا بِكُمْ .
پيامبر صلّى اللّه عليه و إله حالت خود و مشركان را در قيامت مىداند ؛ زيرا چنانكه در چندين آيه آمده است خداوند آن را به او خبر داد . به علاوه ، اين آگاهى از لازمهء وظايف پيامبرى است . در روايت آمده است كه به پيامبر صلّى اللّه عليه و إله چندينبار مژدهء بهشت داده شد . بنابراين ، معناى آيه چنين است : آيا پيامبر آنچه را كه در دنيا برايش اتّفاق مىافتد نمىداند ؟ آيا نمىداند كه خداوند با چهچيزى او را آزمايش مىكند ؟ نيز آنچه را كه براى مشركان اتّفاق مىافتد نمىداند ؟ و نمىداند كه خدا از آنان در اين دنيا انتقام مىگيرد و يا عذابشان را تا روز قيامت به تأخير مىاندازد ؟
إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا ما يُوحى إِلَيَّ وَ ما أَنَا إِلَّا نَذِيرٌ مُبِينٌ .
شأن بيمدهنده آن نيست كه غيب را بداند ، بلكه او چيزى مىداند كه خداوند راجع به آنچه براى خودش و مشركان در دنيا رخ مىدهد به او وحى مىكند . شايسته است بدين نكته اشاره شود كه اين عدم آگاهى پيامبر صلّى اللّه عليه و إله پيش از نزول آياتى بود كه مىگويند : پايان كار از آن دين خدا و پيامبر اوست ، هرچند مشركان دوست نداشته باشند و يا اينكه اين ناآگاهى يكى از شيوههاى دعوت به خداوند از راه حكمت و اندرز نيكو است .
قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ كانَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ كَفَرْتُمْ بِهِ وَ شَهِدَ شاهِدٌ مِنْ بَنِي إِسْرائِيلَ عَلى مِثْلِهِ فَآمَنَ وَ اسْتَكْبَرْتُمْ إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ .
سورهاى كه آن را تفسير مىكنيم مكّى است ، غير از اين آيه ، چون دربارهء عبد اللّه بن سلام نازل شد و او كه از علماى بزرگ بنى اسرائيل بود ، در مدينه اسلام آورد و اين ، چيزى است كه در بيشتر تفسيرها آمده است . معناى آيه چنين مىباشد : اى محمّد صلّى اللّه عليه و إله ! به كسانى كه مىپندارند ، قرآن جادويى است كه به دروغ پرداخته شده ، بگو : در صورتى كه ثابت شود قرآن حق و راست است و درحالىكه يكى از عالمان بنى اسرائيل همانند عبد اللّه بن سلام بدان ايمان آورده است و او رازهاى وحى را مىفهمد و گواهى مىدهد كه آموزههاى قرآن كاملا بسان تعاليم توراتى است كه خداوند آن را بر موسى فروفرستاده است ، به من خبر دهيد كه شما در نزد خدا چه حالتى خواهيد داشت و هرگاه بر گمراهى و دشمنى